Tuğba Karcı
@Karctugba
85 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Akıl- İnanç Çatışması1000Kitap
Kitabın başında akıl onu temsil eden William üzerinden okuyucuya bir kurtarıcı olarak sunulur. William’ın temsil ettiği deneysel akıl, dogmatik düşüncenin karanlığını yenmek üzere bir yola çıkar. Bu yol bir cinayeti çözebilir, hakikati mantık ve olayların işleyişinde ki düzen ile açığa çıkarabilir. Fakat yazar roman ilerledikçe okuyucuya aklın mutlak bir çözüm olmadığını yavaş yavaş hissettirir.
Gülün Adı’nda açık seçik anlaşılır kısım ile orta çağ avrupasında inanç çatışması, kilise ile konumu hakkında hem karakterler hem de diyaloglar üzerinden bilgi verilir.
Tüm bunların bağlamında asıl sorgulanan ise bilmenin bizi hakikate mi yoksa yoldan sapmaya mı sürükleyeceğidir. Bilmek iyi midir, yoksa tehlikeli mi?
Kitap burda zıt karakterle durumu çekişmeli pozisyona getirir, mutlak bir inancın temsilcisi olduğunu savunan Jorge, bilginin insanı günahtan çok şüpheye düşürerek düzeni bozup,saklanması gerekenleri açık eden, gülmenin ve aklın sınırlandırılmasını engelleyen bir tehlike olduğunu savunur.
Yazarın bu noktada taraf tutmadığı açıktır.
William’ın aklı keskindir; evet, olayları çözer. Ancak çözüme ulaştığında geriye kalan şey hakikat değil küldür. Kütüphane yanar. Bilgi yok olur. Akıl her şeyi açıklamış ama hiçbir şeyi kurtaramamıştır.
Bu noktada gerçeğe ulaşmak kurtuluşu getirir mi yoksa sadece yıkıma hız katan bir farkındalık mı oluşturur?
Sorunun cevabını kitabın sonlarına doğru anlatıcı karakter Adso verir. Ne o, ne de o. Ne akıl ne korkuyla şekillenmiş inanç. Bilmek insanı masumiyetten koparır. Bilgi ne iyidir, ne kötü sadece geri alınamaz olandır. İnsan bildiği andan itibaren artık eski haline dönemez.
Gülün Adı aklı yüceltirken aynı anda onu sınar. İnancı eleştirirken onu bütünüyle reddetmez. Eco, okura kesin cevaplar vermez. Çünkü romanın asıl iddiası
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ne dilediğine dikkat et!
Genç ve güzel bir adam olan Dorian Gray, sahip olduğu bu güzelliği ve gençliği hiç kaybetmemeyi diler. Bu dilekle başlayan ruhsal çürüme onun portresi üzerinde hayat bulur.
Kendi arzularını tatmin etme yolunda başkalarına kötülük yaparak, en aşağılık tutkularına boyun eğerek çirkinleşen bir ruhun yüze yansımasını okuruz.
“Hayat başkalarının hatalarını yüklenemeyecek kadar kısadır” yaklaşımı onun kararttığı hayatlardan kendini sıyırma mottosudur ve aynı zamanda kendiside yaptıklarını yapmaya bir başkasının akıl hocalığında başlamış zavallı biridir.
Kolay okunan ve olay akışı hızlı ilerleyen eser, konudan bağımsız bile çok derin anlamlar taşıyan cümlelerle dolu.
“Başkasının kapacağından korkmasak kaldırıp atacağımız öyle çok şey var ki.”
“Modern zamanlarda yaşamlara renk katan tek şey günah işlemek.”
“Günümüzde insanlar her şeyin fiyatını biliyorlar da hiçbir şeyin kıymetini bilmiyorlar.”
Dönemin kadına bakışını, toplumun sosyal hayatını ve sınıf ayrımını da ana konu etrafında hiç farkında olmadan okuma fırsatı buluyoruz.
Dorian Gray’in Portresi, işlediğimiz günahların ruhumuzu, hayatımızı, iyi olan her şeyi nasıl çirkinleştirdiğinin kitabı.
Her şeyin hayırlısını isteyin. :)
İnsanlığımızı Yitirirkenİnceleme
Hepimiz çoğu zaman bir kişinin ya da toplumun onayını kazanmak için çabalamışızdır. Bunun tüm hayatımıza egemen olduğunu düşünelim işte o zaman bir an gelir ve sorarız bu hayat gerçekten bize ait mi ya da yaşamaya değer mi? Kendi hayatımızın neresindeyiz?
Yazarın kendi yaşamından yola çıkarak kaleme aldığı bu otobiyografik eserde baş karakterin çocukluğundan başlayarak hayatını noktaladığı ana kadar geçen zaman boyunca kendi iç dünyasındaki düşüncelerini ve yaşadığı olayları okuyoruz.
Var olabilmek için aslında olmadığı biri gibi yaşamaya çalışması ve nihayetinde başarısız olması.
Toplumun düşünce yapısını kabullenemeyen ve uyum sağlayamayan bu yüzden uyumsuz sayılan binlerce bireyden sadece biri. Çoğunluğun yaptığı yanlış aslında doğrudur mantıksızlığı yüzünden zaman zaman hepimiz nefret etmişizdir toplumdan ve yalnızlaşıp içimize gömülmüşüzdür. Bunlar kısa anlar olduğu sürece sorun yoktur elbette peki ya tüm hayatımızın temeline yerleşip bizi hiç terk etmezse ne olur?
İşte bence bu kitap bunun cevabı niteliğinde.
Her insan hayatında en az bir kere bu hayata neden katlandığını ve neden bitirip kurtulmadığını sorar kendine. İnsanlığını yitirmeyenlerin elbette tutunacak bir cevabı vardır.
Yazarın oldukça sade ve akıcı dili kitabı tek oturuşta okunabilir kılıyor. Herkesin okurken kendine yazarla birlikte aynı soruları sorduğu bir kitap olduğunu düşünüyorum. En azından benim için öyleydi tek fark aynı sorulara hepimizin farklı cevaplar veriyor olması.
“ Huzuru yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktur”
Bu cümle kitabın özeti niteliğindedir. Huzuru yaşadığı günde bulamayan isimsiz baş karakterin - ki kendisi “… insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır” diyerek bu isimsizliği bizlere açıklar - gerçek sevgiyi, bir kadında arayıp bulma çabasını anlatır. Baş karakterin gerçek sevgiden anladığı onunla tamamen aynı duygu ve düşünce yapısına sahip olunmasıdır. Yani tıpatıp kendisi olan bir kadının varlığını arayıp bulma çabasısının imkansızlığı içinde savrulur, yalnızlaşır ve gittikçe içe gömülür. Çocukluk travmalarının hayatını bu yönde şekillendirme süreci okuyucuya kitabın sonlarında daha açık bir biçimde anlatılmaktadır. Yazarın dili oldukça akıcı ve anlaşılırdır. Anlatım sık sık günlük, mektup ve monologlarla olayları farklı kişilerin bakış açısından okumamıza olanak tanıyor.
Para kazanmak için bir mesleğe ihtiyaç duymayan çünkü hali hazırda servete sahip bir bireyin insanların meslek sahibi olmalarını yadırgaması, hiç tanımadığı insanların mesleklerini tahmin etmeye çalıştığı oyunlar oynaması ve hatta meslekleri küçük görmesi kendinde eksik olan şeyleri anlamsız bulması şeklinde karşımıza çıkar. Çocukluğunda sağlıklı bir aileye sahip olmamasıda bir aile kurmanın anlamsız ve gereksiz olduğunu savunmaya iter onu.
Psikolojik açıdan karmaşık ve anlaşılması güç bir karakter oluşturmuştur yazar.
Nihayetinde gerçek sevgi arayışına bir kadını “tutamak” seçen karakter kitabın sonunda, kitabın başındakinden daha fazla içe dönerek devam etmek zorunda kalır. Çünkü artık onu hiç kimse anlamamaktadır.
Yalnızlaşmanın kapısı sonuna kadar açılmıştır.
Erbain.
Şairin 1987 yılında yayımladığı şiir kitabı.
Bir şiiri anlamak için öncelikle şairini tanımak, bilmek gerekir.
İsmet Özel kendi yolculuğunu söyle tanımlamış “ Benim masalımda üç önemli kelime var: şair, komünist ve müslüman”. Bu cümleden yola çıkarak bakıldığında Erbain yazarını her dizesinde doğrular nitelikte.
Nedir Erbain?
Arapça kökenli kelime anlam olarak hicri takvime göre 22 Aralıktan 31 Ocağa değin süren kırk günlük kış dönemidir. Tasavvufta ise Salikin(bir yola giren, bir yolda giden kimse) kırk gün süreyle özel bir mekanda inzivaya çekilip kendisini ibadete vermesi şeklinde karşımıza çıkar.
Şair kitabının ismini seçerken oldukça hassas davranmış. Kırk yaşına kadar yazdığı şiirlerini içinde bulunduran bir kitaba bundan daha iyi bir isim verilebilir miydi?
Kendisi gündelik hayatta rastlanmamız mümkün olmayan kelimeleri eserlerinde bize okuma ve öğrenme fırsatı sunar.
Şiirlerinin genelinde ideolojisini açıkça yansıtmıştır. Anlaması kolay bir şair değildir kesinlikle, zaten şiirde tam olarak anlaşılabilinecek bir yazı türü değildir.
Yer yer vurucu cümleleri ile uzun uzun düşünmenizi sağlayacak, şiirin bütünündeki anlamından farklı yerlere götürülebilecek dizeleriyle tam bir duygu-durum rehberi.
Kitabın içinde kendi sesinden dinlediğim şiirlerine denk gelince, şiiri şairin kendi sesiyle okuduğumu itiraf etmeliyim(sadece güzel yazan değil aynı zamanda çokta iyi okuyan bir şair).
Yaşayan ve şiirlerini kendi sesinden dinleyebildiğim bir şaire denk gelmiş olmak kendimce büyük bir ayrıcalık.
Ve elbette bir şiiri şairinden dinlemek onu daha anlaşılır kılıyor.
Alıntılamaya doyamadığım, anlamakta çokça zorlandığım, anlayamadıkça daha fazla okumak isteği hissettiğim mükemmel bir şiir kitabı.
Kitapla ilgili incelemede bulunma yeterliliğine elbette sahip değilim
