Barthes, “Aşık mıyım?” diye sorar kendine ve cevap verir :“Evet, beklediğime göre…” İnsan bekliyorsa aşıktır. Aşık olan insan bekler. İnsan kış olunca yazı beklemez mi? Bekler... İşte aşktaki bekleyişte böyle bir şey...
Yazdıklarımızın parlaklığından söz edemicek kadar aşağılardayız. Ne var ki yine de gurur, yekpare mermer bir sütun olan bu gerçek üzerinde, cılız ve çirkin bacaklarıyla inatla yükselmek ister...
Hayatımızı borçlu
olduğumuz insanların rızası olmadan
bağlanamayız kimseye. Ulu Tanrı emrine
vermiş içimizde doğacak istekleri. Onlar
gönlümüzün nereden yana gitmesini
istiyorsa gönlümüze ondan yana gitmek
düşer; onlar çılgınca tutkulara
kapılmadıkları için bizden çok daha az aldanacak durumdadırlar; bize uygun
olanı çok daha iyi görür onlar; bizim kör
tutkumuza değil, onların ışıklı aklına ve
görgülerine inanmak doğrudur; bizler
gençlik azgınlığıyla çok defa korkunç
uçurumlara sürüklenir gideriz...
Sayfa 7 - Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi·Kitabı okudu