Özlediğim bir ben var bugünler de kaybettim varlığımı inancımı umudumu güzelliğimi ruhumu eşsiz diyarlarda en ücra köşeler de bırakıp geldim gençliğimi ne büyük kahkahalar atardım eski zamanlarda ne büyüktü hayallerim o zaman ne küçüktüm ben hayallerimin yanında kocaman ruhum ezilirdi rüzgarı eşiğinde koştukça koşasım gelirdi rüzgara hükmetmek isterdim şimdiler de yenildim kendime kavgalara yüksek seslere bağırışlara haykırışlara ayrılıklara kopmak istiyorum kaçıp gitmek en uzak köşelere benliğime kimsesiz o şehirlere nefes olmak istiyorum acılarımdan duvar örmek kimseleri içeriye sokmamak istiyorum bir ben bir de benden kalan gençliğimle beraber yaşlanmak istiyorum kocaman kibirden kalın bulutların arkasında .
|Başka
Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!
|can Yücel