Neden bazen hangi yöne doğru yürüyeceğimize karar vermekte zorlanırız? Bence doğa kendimizi şuursuzca ona teslim ettiğimiz takdirde bize doğru yönü gösterecek belli belirsiz bir manyetizmaya sahiptir.Hangi yöne yürüdüğümüz bizim için önemsiz değildir. Doğru bir yol vardır;ama gaflet ve aptallık nedeniyle yanlış yola sapmaya son derece meyilliyizdir. Gerçek dünyada hiç çıkmamış olduğumuz ve içsel ve ideal dünyamızda çıkmayı çok sevdiğimiz o yolu sembolize eden bu yürüyüşe çıkmak isteriz ve elbette bazen yönümüzü seçmekte zorlanırız. Çünkü bu yol zihnimizde henüz tam olarak belirmemiştir.
Farklı bir dünya hayal etmek hoşumuza gidiyordu... Şaşkınlığımız kadar büyüktü umutlarımız da. Yarınlar ne kadar karanlıksa , yarından ötesi o kadar aydınlıktı. :)
"Yeryüzündeki her insanın kendisini bekleyen bir hazinesi vardır ,"dedi yüreği delikanlıya ."Biz yürekler, insanların artık bu hazineleri bulmak istemedikleri için bunlardan pek ender söz ederiz. Onları küçük çocuklara anlatırız. Sonra herkesi, kendi yazgısının yoluna göndermek işini hayata bırakırız.Ne yazık ki, kendisine çizilmiş olan yolu,pek az insan izliyor; oysa bu yol, Kişisel menkıbe 'nin ve mutluluğun yoludur. İnsanların çoğu dünyayı korkutucu bir şey olarak görüyorlar ve yalnızca bu nedenden dolayı da dünya gerçekten korkutucu bir şey oluyor. O zaman biz yürekler, giderek daha alçak sesle konuşmaya başlıyoruz ama asla susmuyoruz. Ve sözlerimizin duyulmaması için dilekte bulunuyoruz: Kendilerine çizmiş olduğumuz yolu izlemedikleri için insanların acı çekmelerini istemiyoruz."
"Peki yürekler, insanlara düşlerinin peşinden gitmek zorunda oldukları neden söylemiyorlar ?"diye sordu delikanlı, Simyacı'ya .
"Çünkü bu durumda en çok, yürek acı çeker. Ve yürekler acı çekmekten hoşlanmazlar."
Yine bir yaz mevsimi,zindana daha dün gelmişim gibi geçirdiğim koskoca 365 gün.Bir insanın hayatında bir yılda neler değişir,kim bilir? Ama ne yazık ki bizler düzeni bozuk sistemin esareti altındayız.
"Hayır",dedi Winston biraz daha umutla. " Hayır çok doğru. Kafamızın içine giremezler. Hiçbir sonuç yaratamıyacak olduğunda bile insan kalmanın kıymetini hissedebiliyorsan, onları yemişsin demektir."