Eda
@Kedimikim7
Türkdili ve Edebiyatı , Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Yüksek Lisans
3 Temmuz 1991
158 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Bugün son gününmüş gibi yaşa”
Keşkeler, iyikiler ve umarımların karışık olduğu bir ruh hali bıraktı bu kitap bende. Keşke ben de irademi terbiye edip o sonsuz özgürlüğe ulaşabilsem, keşke ben de o bilge ve diğerleri gibi gün doğumunu yakalasam ya da bir gülün kokusuyla mest olup günümü gülümseyerek geçirmenin bahanelerini bulsam. İyi ki bu kitabı okumuşum ve tanışmışım bilgeyle. Okudukça bizden bir şeylerin varlığını hep hissettim. Burdan Mevlana’ya selam olsun. Ve umarım yolculuğum devam eder, kendime yaptığım bir yatırım da bilgilerin yolundan gitmek olur. Kitaplar, iyi ki varlar…
Bazı anlar vardır. Durup duvarlara boş boş bakarsın… O an hangi kelimeleri seçsen eksik kalır, işte o anlardan birisi benim için. Kitap bitti ve içimde kapanmaz bir boşluk bıraktı… 200 sayfada kaç kez durup düşündüm, ağladım bilmiyorum. Bazı şeyler zaman geçse de hiç değişmiyor, yazık insanoğlu ne kadar sefil ve bundan habersiz… Asıl varlık ne? Bi durup düşünsek mi acaba? Tabi anlayabilene şifa getirir zaman. Neyse dedim ya ne desem boş…
Yetimlik dizilerde, filmlerde,kitaplarda gördüğümüz hissettiğimiz belki günlük hayatımızda hayatın içinde denk geldiğimiz, içten içe acıdığımız bir durum kuşkusuz. İsmine vurularak başladığım kitaptan bir acılar yumağı beklerken durum ve olayların verilmiş şekli çoookkk hoşuma gitti. Duyguları tamamen hissettiren bu kitabın sadece duyguya kapılıp ah vah demekten kendini kurtarıp daha ziyade kendini de sorgulama olayına geçirdiği için sıkılmadan okudum. Altını çok kez çizdiğim cümleler olan kitaplar genelde sevdiklerim olur. Bu da onlardan biri. Son iki bölümü heyecanla okudum ve sonlarda sürekli acaba şöyle mi bitecek diye düşündürüp şaşırtması ile bitişini de çok sevdim. İyi ki okumuşum. :)
Kaplumbağa misali bu yol bitmez…
Bazı şeyler gerçekten hiç değişmemiz. Biz insanların farklı kültür, dil, inanış ya da her neyse farklı olan onca şeye rağmen aslında ortak birçok şeyi istememiz ve tarih boyunca da bunlar için mücadele etmemiz ve çoğu zaman da “sakat” bir şekilde elde etmemiz bir tesadüf mü ? …
İnsan kaç kez güvenir? Kaç kez teslim eder ruhunu, bedenini… Tekrar aşık olmaya cesaret edebilmek için takvimden kaç yaprak düşse mesela açar kalbinin kapılarını? İki kez üst üste hayal kırıklıklarıyla örülmüş aşk deneyimlerini yıkacak, unutturacak biri var mıdır ? Bilmiyorum. Bunu dilemeden edemiyorum. Sen de bir gün umarım mutlu olursun Mihrap!
