Ah ki aramızda çiçeksiz büyüyen çocukların kahrı var! Ki ben canım sevgilim, o çiçeksiz tarlanın içindeki çocukların, dudaklarında tüten yarım yamalak cigaranın, gözlerindeki ateşiyim tüten dumanın. Sonunda ölüm var ya! Ne değeri var şu yaşamanın? Ki ben canım sevgilim, ateşiyim içindeki dumanın, çiçeksiz büyüyen çocukların...