"Hava güzel" dedim gardiyana.
Sanki konuşup konuşmaması gerektiğini bilmez gibi, bana karşılık vermeksizin bir an sustu; sonra sert bir tavırla mırıldandı:
"Olabilir."
Hareketsizce durdum; aklım yarım uykuda, dudaklarım gülümser gibi, gözlerim de tavana yansıyan altın renkli parıltıya dikilmiş.
"İşte güzel bir gün" diye yineledim.