GK
@Kerim3435
Öykünün başkahramanın bir sabah uyandığında kendini bir böcek olarak bulmasıyla başlayan,çarkların içinden kopup,kendi özgür dünyasında varlığını korumaya çalışmasını sembolize eden böcek figürüyle kıstırılmış ve köleleştirilmiş bir bireyin yaşam içerisindeki çırpınışı dile getirir.Onun ancak,atıl durumda olabilmesi bir böcek olması gerekmektedir. Küçük burjuva çevrelerindeki yozlaşmış aile ilişkileri üzerinden toplumu yargılayan bu durum bireyin kendini her öteleyeşinde mevcut sistemin metası haline geldiği fikrini ortaya koyar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Anadolu halkının bir ruhu vardı;nüfuz edemedin.Bir kafası vardı;aydınlatamadın.Bir vücudu vardı;besleyemedin.Üstünde yaşadığı bir toprak vardı;işletemedin.Onu,hayvani duyguların,cehaletin,yoksulluğun ve kıtlığın eline bıraktın.O,katı toprakla kuru göğün arasında yabani bir ot gibi bitti.Şimdi elindeki orak,burada hasada gelmişsin!Ne ektin ki ne biçeceksin?..”
Yakup Kadri Karaosmanoğlu,I.Dünya savaşı’nın bitimiyle birlikte Sakarya Savaşı’nın sonuna kadar olan sürede bir Anadolu köyünde,köylüleri,kötün durumunu,Milli Mücadele’ye ilişkin tavırlarını bir aydın gözüyle anlatmaktadır
