GK
@Kerim3435
Architect
Üniversite
Antalya
24 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
“İnsanın varoluş sorusuna en sağlıklı ve doyurucu yanıtı sevgidir;dolayısıyla sevginin gelişmesine yer vermeyen bir toplum gelecekte insan doğasının bu temel gereksinimini gözden kaçırdığı için yok olacaktır.”
Bu kitap birine nasıl sevilir,sevgili yapmak için hangi yöntemler uygulanır gibi sorulara cevap veren kişisel gelişim kitabı değildir. ‘sevmek’ eylemini kişi ve toplumlarda oluşan yapısını inceleyen felsefi ve psikoloji kitabıdır.
Reklam
Kafamda Bir TuhaflıkEdebiyat
Siyasi görüşünü tasvip etmediğim
nöbel ödüllü yazarımız Orhan Pamuk,1969-2012 arasında İstanbul’da sokak sokak dolaşarak bozacılık,yoğurtçuluk,pilavcılık,dondurmacılık,otopark bekçiliği ve köy dernek işlerini yapan Mevlüt’ün garip bir hikayesini anlatmaktadır.
İstanbul sokakların çeşit çeşit insanla dolması,eğitim sistemindeki uygulanan hatalar,sağ-sol çatışmaları,siyasi darbeler,İstanbul’un betonlaşmasını konularına eserinde değinmektedir.
Asıl mevzu Mevlut yazdığı aşk mektuplarından sonra kaçırdığı sevgilisi hakkında neden bir kafa karışıklığı yaşıyor?Bu karışılığı uzun süre içinde muhafaza ediyor?Aşkta insanın niyeti mi daha önemli yoksa kısmeti mi?Mutluluk veya mutsuzluk bizim seçimlerimize mi bağlı yoksa bizim dışımızda gelişip başımıza gelir?
Sade dil ile yazılmış bu akıcı romanı okudukça sorunların cevabına ulaşacaksınız,çok keyf alacaksınız.
2019-2020 yılları depremler ve koronavirüs salgını olarak hatırımızda kaldı.İçinde bulunduğumuz bu covid-19 döneminde Veba kitabını okuduğumda şu soruyu sordum.Acaba şu an yaşadıklarımız Veba kitabından mı alındı?
Günlük ölüm vakaları,karantinalar,fiyatların yükselmesi,karaborsacılar,kısıtlamalar,şehre giriş-çıkış yasakları,yasaklara uymayanlar,kendini düşünen bencil insanlar...O yüzden bu zamanda bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.Kitaptaki karakterlerden Tarrou,bir iç hesaplaşma içerisindedir.Veba öncesi de vebayla mücadele verir.Nasıl mı, Veba öncesinde babası mesleğini ifa ederken gördüğü infaz,idam kararları onda olumsuz bir etki yapar.Bu ölümlere dolaylı yoldan göz yummuşum diyerek bir suçluluk hisseder ,kendisini uzun yıllar vebalı olarak görmektedir.Doktor Rieux,vebaya karşı birlik içinde mücade verir,şehre giriş-çıkış yasak olması sebebi ile hasta eşini görememektedir,ve onu görmek Rieux’e nasip olmayacaktır.Rahip Paneloux bu salgını Allahın insanlara cezası olarak görür,vaazlar verir.Rambert ise bir gazeteci,dışarıdan gelir,röpartaj için sonra veba salgını sonrası şehirden çıkışlar yasaklanınca kaçma çareleri düşünür.Aslında buldu nasıl kaçacağını fakat son anda vazgeçti ve vebaya karşı mücadele kararı aldı.Karantina kampında gönüllü çalışmaya karar veren Yargıç Mösyo Othon’u da unutmamak gerek.
Bende en çok etki yapan şey ise covid ile ilişkilendirdiğimde kitabın son sayfasında yazılanlardır.
Diyor ki”Gerçekten de,kentten yükselen sarhoşluk çığlıklarını dinlerken Rieux bu hafifleme duygusunun hep tehdit aktında olduğunu düşünüyordu.Çünkü bu neşe içindeki kalabalığın,kitaplardan da öğrenileceği gibi,veba mikropunun hiçbir zaman ölmediği ya da yok olmadığından ,yıllarca mobilyalarda ve çamaşırlarda uykuya
Sait Faik Abasıyanık’ın 1936’da yazdığı ilk öykü kitabıdır. Sait Faik’i ilk defa okuyorum.Ömer Seyfettin,Sabahattin Ali,Yaşar Kemal gibi öykücülerin eserlerinde bir hareketlilik vardır.Dolayısıyla daha anlaşılır,sürükleyici olmasını sağlıyordu.Fakat bu durum Sait Faik de olmadı.Bazı öykülerinde bir sonuca varamadığım da oldu.Ama yaptığı tasvirleri ile benzetmeleri okurken çok keyf aldığım oldu.Hikayenin sonucuna değil de daha çok güzel cümlelerine odaklanmak gerekir.Sanırım onu farklı kılan da budur.Bunun yanında iş,koşuşturma,yorgunluk vs etkenler de okumamı güçleştirdi.Zaman zaman hikayelerini tekrar okumak zorunda kaldım.Kaçırmamalıydım
incelikleri o cümlelerde.Sanırım daha sakin kafa ile okumakta yarar vardır.
“Sait Faik’i,Sait Faik yapan,bütün o yüksündüğü özellikleriydi.Aylaklığıydı.Okul kaçkını,başıboşluğuydu.Hiçbir ciddi işi ucunda tutamayan gelgeçliğiydi.Sonunda kendini olduğu gibi kabul etti.Dünyadaki,toplumdaki hikayeci yerini bilinçle aldı.Burgaz çalılıklarından çekti bir kızılcık dalı kopardı,kalem gibi yonttu,ucunu yaşama batırdı ve yazmaya koyuldu”
Sabahattin Ali’nin Kürk Mantolu Madonna eserinden sonra beni en çok etkileyen ikinci bir eseri İçimizdeki Şeytan’dır.Okurken çoğu kez altını çizerek notlar aldığım ,aynı cümleleri birkaç kere okuduğum oldu.Tavsiyem sınav baskısı gibi kitabı hemen okuyup bitirmek değil de yazarın kitapta oluşturduğu karakterler üzerinden yaptığı psikolojik tahlilleri daha iyi anlamak adına daha yavaş okunmalıdır.İşe gider gelirken yolda okuduğum zamanlar derin düşüncelere daldığım oldu.Bence Sabahattin Ali yazarlığının yanında büyük bir sosyolog.Özellikle eserindeki Ömer,Nihat,Bedri,Macide karaketerler, aslında o kişilere pek yabancı değiliz.İçimizdeki karakterlerdir.
Hepimiz biliyoruz ki din,sosyalizm,komünizm,milliyetçilik gibi yönetim biçimleri yürütücüler yüzünden olsa gerek yazıldığı gibi olmamıştır. Sabahattin Ali bu eserde birkaç kere vatan ve millet sevgisini kullanıldığını ifade etmiştir.
Sabahattin Ali ile Hüseyin Nihal Atsız arasındaki kavga bu esere yansımış olabilir,Atsız da bu kitaba karşılık İçimizdeki Şeytanlar eserini yazmıştır.
Eserin son bölümünde aleyhimize çıkan bütün fiilerin mesulunu şeytana yüklememizi,aydın geçinen tayfanın karanlığını dile getirmektedir.
“Herkes kim?”,” Tam yaşamaya başladığım bu andan itibaren beni öldü saysınlar!”
“İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak demek değil,kötülük yapacak cehveri içinde taşımamak demektir.”
“İnsan dünyaya sadece yemek, içmek ve koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olmamalı,daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.”
...
Reklam