Kerrar Demirci
@KerrarDemirci
Oldukça cahilimdir ama epey okurum.
Şu anda okuduğu kitap
"İnsanlar ulaşmak istediklerini elde etmekten çok, korktuklarının başlarına gelmemesi
için daha büyük tehlikeleri göze alırlar."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Disney'in çoğu gizli mesajı din, pagan mitleri ve eziyet gören tanrıça
hikayeleriyle ilgili olurdu. Disney'in Sinderella, Uyuyan Güzel ve Pamuk
Prenses gibi masalları yeniden ele alması bir tesadüf değildi -hepsi de kutsal
di§inin hapsedilmesini anlatıyordu. Ayrıca Pamuk Prenses ' teki sembolik
elmanın -zehirli elmadan ısırık alan prensesin kendinden geçmesiHawa'nın
Cennet Bahçesi'nden kovulmasına açık bir gönderme olduğunu
anlamak pek de zor değildi. Uyuyan Giizel 'deki Prenses Aurora ise
-§ifreli ismi "Gül" idi ve onu kötü cadıdan korumak için ormanın derinliklerinde
saklanıyordu- çocuklar için yazılmı§ bir Kase hikayesiydi."
"Da Vinci, Botticelli, Poussin, Bernini, Mozart
ve Victor Hugo'nun yasaklanan ku tsal dişinin arandığını fı sıldayan çalışmalarını
anlattı. Sir Gawain ve Yeşil Şövalye, Kr al Arthur ve Uyuyan
Güzel gibi efsaneler, Kase alegorileriydi . Victor Hugo'nun Notre Dame'ın
Kamburu ve Mozart'ın Sihirli Flü t'ü Mason sembolleri ve Kase sırlarıyla
doluydu."
"Teabing, "Tarikata göre ," diyerek devam etti. "Çarmıh olayı sırasında
Magd alalı Meryem hamileydi. İsa'nın doğmamış çocuğunun güvenliği
için Kutsal Topraklar'dann kaçmaktan başka çaresi yoktu . Mesih'in güvendiği
amcası Arimatea'lı Yusufun yardımıyla Magdalalı Meryem, o zamanlar
gizlice Gaul olarak bilinen Fransa'ya gelmişti. Oradaki Yahudiler
arasında kendine sığınacak güvenli bir yer buldu. Kızına doğum yaptığı
yer burası, yani Fransa'ydı . İsmi Saralı idi."
"o zaman K. kendisiyle bütün bağlantı
koparılmış gibi hissetti, hiç olmadığı kadar özgürdü ve burada,
aslında kendisine yasaklanmış yerde istediği kadar bekleyebilirdi,
bu özgürlüğü mücadeleyle kazanmıştı, başkası bunu kolay kolay
beceremezdi, kimse ona dokunamazdı ya da buradan kovamazdı,
hatta konuşamazdı bile; ama –buna da en azından aynı derecede
inanıyordu– aynı zamanda bu özgürlükten, bu bekleyişten, bu dokunulmazlıktan
daha anlamsız, daha umutsuz bir şey yok gibiydi."
