Kendi kendime kısık sesle “beklemeyeceğim” dedim. Beni duymadığını ve artık senin yanında bir şansım olmadığını düşünerek çaresizce ardından bağırdım. Umrunda bile değildim. Hiç umursamıyordun beni sen. Perişan olmuştum ve öylece şehre geri döndüm.
Açar,
Kan kirmizi yediverenler Ve kar yagar bir yandan, Savrulur Karacadag, Savrulur zozan...
Bak, bıyığım buz tuttu, Üşüyorum da
Zemheri de uzadikça uzadi, Seni,baharmışım gibi düsünüyorum, Seni. Diyarbekir gibi,
Nelere, nelere baskin gelmez ki Seni düsünmenin tadi...