“İnsanlar biraz çiçeklere benzer. Bazıları hemen açar, bazıları ise doğru zamanı bekler. Ama her çiçeğin güzelliği farklıdır; yeter ki onu koparmadan, sabırla büyümesine izin ver.”
Neyi isterdi ki insan?
Belki sevliginin hâk-i pâyinesini ,
Belkide ıstırap çekmesini ,
İnsan iki şekilde mesut olabilirmiş;
Ya istediğini alarak ya da gerçekten isteyerek
Ben gerçekten isteyenlerdenim,
Zaten istediğimi alacak kadar şanslı da değilim.
Salayım gökyüzüne,
Haber göndersin sevdiğime,
Ona ulaşmak için yanıp tutuştuğumu,
Onun benim kızıl elmam olduğunu...