Həyatın dözülməz saydığımızı bizə yaşadaraq bizi möhkəmləndirdiyini düşünürük. Amma məncə, möhkəmlənmirik, sadəcə yaralara öyrəşirik. Çünki yaralar nə qədər sağalsa da, izi daim qalır. Hətta bəzən məğlubiyyətimizi qəbul edib otururuq.
Yaralar bizi səssizləşdirir...
Yaralar bizə səbirli olmağı öyrədir...
Yaralar bizə təcrübə qazandırır...
Yəqin böyümək elə buna deyirlər.