Satranç konusu itibariyle çok güçlü bir eser. Efsanevi yazar Zweig gerçekten çok başarılı bir çatışma unsuru bulmuş ve bunun üzerinden sağlam bir alt metinde okuyucunun içine işleyen bir dinamizm çıkarmış. Bu açıdan kitap tam olarak 8 puanı hak ediyor.
Peki 2 puanı neden kırıyorum? Zweig'ın yazım dili ya da çeviri başarısızlığı bilemiyorum çok yüzeysel. Kitap zaten kısa. Kolayca okuyup bitirebiliyorsunuz fakat insan biraz gözü doysun istiyor. Öyle ağdalı şatafatlı cümlelere gerek yok ama cümleler biraz zengin olsa, daha yaratıcı anlatımlar olsa belki kitap 10/10 alacak. Kitabın bütün başarısı, hikayesi alt metni ve yazım tekniği. Anlatım olarak 2 puan kırdırıyor. O da nazar boncuğu olsun.