Yazar:
Muzaffer İzgü
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
222
Basım Tarihi:
1998
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
ISBN:
9789754943450
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın kapağına bakın. Beyaz bir bayrak görüyorsunuz, it adasının sembolü. Daha dikkatli baktığınızda fark edeceksiniz ki bu bir beyaz don. Yani aklı fikri uçkurunda olan “it”leri temsil eden bir don.
Rahmetli Muzaffer İzgü’nün kaleminden çıkan, pek de kıymeti bilinmeyen bir eser olan İt Adası, kadınlara cinsel bir obje olarak bakıldığı; hocalara, mollalara(!) büyük bir saygı duyulduğu, hepimizin yaşayabileceği bir köyde doğup büyüyen Mehdi’nin garip ve trajikomik öyküsünü anlatıyor. Yine bir Muzaffer İzgü klasiği olan samimiyet kokan bu romanı okurken gerçek bir kesiti mizahi bir şekilde izliyoruz adeta. Yazar yine kitap okutmuyor, kitap izlettiriyor anlatımı ile.
Kitabın ilk bölümleri beni Aziz Nesin’in “Zübük”üne götürse de ilerleyen sayfalarda Mehdi’nin zamana ve kötülüklere karşı mağlubiyetini okuyoruz maalesef. Saf sevgi, masumiyet, gerçek iyilik nereye kadar savaşır; kendisini ne kadar savunabilir insanların şeytani taraflarına? Bu ağır hüznü mizahla bu kadar başarılı bir şekilde harmanlayabilmek kolay iş değil gerçekten. Tamamen gerçekliğin yansıtıldığı, abartıdan uzak ve maalesef günümüzü de anlatan bir kitap İt Adası’nı kesinlikle tavsiye ederim.
“Gülmekle hüzünlenmek, kızmakla acımak, dışlamakla anlamak arasında asılı bırakıyor İt Adası okurunu.”
Taşra usulu bir yeraltı edebiyatı okumak da nasip oldu şekerim. Adana'nın arka mahallelerinde toplumdaki yozlaşmanın başladığı yıllarda büyük bir öngörü ile kaleme alındığı İt Adası kesinlikle Muzaffer İzgü'nün en iyi kitabı. Çarpık ilişkiler, yoldan çıkmışlık, sefaletle yoğrulmuş bir karanlık hissi. Gerçekten Anadolunun taşrasında bir yeraltı edebiyatı kaleme alınacak olsaydı aynen böyle olurdu. Henüz okumamış olanlar için üzülürüm daha da bir şey diyemem.
#okudumbitti
#Muzafferİzgü
#İtAdası
#229sayfa
#MayısAyı8ciKitap
Selam canlar. Muzaffer İzgü benim tanışmakta geç kaldığım yazarlardan biri. Daha önce tesadüfen elime geçen Dayak Birincisi isimli öykü kitabıyla tanımıştım yazarı. Bu kitapta yine hediye olarak geldi ve ilk kitabından öylesine keyif almıştım ki hemen okumalıyım dedim.
Bu kitabı yorumlamak biraz zor olacak. Zira herkese hitap edebilecek bir eser değil. Bin K uygulamasından kitapla ilgili yorumlara biraz bakayım dedim ama üzülerek söylüyorum ki yalnızca iki inceleme yapılmış. Ve bunlardan biri kitabı çok severek okurken, diğeri kitabı baya bi yermiş. Şimdi sen ne düşünüyorsun diye soracak olursanız ben kitabı severek okuyan taraftayım. Evet bir miktar argo var, evet hacı hoca ( layığıyla yapanlara değil ama bence) adı altında olmadık işler yapanları ironik biçimde yemek var, ailevi ilişkileri sıradışı bir şekilde ele almışlık var vs.. Ama burada da sorulması gereken bence şu değil mi? Yazarın yazdığı şeylerden hangisi toplumda bugün itibariyle hemde bin beter şekilde yaşanmıyor ki? Kitap 1992 ilk basım bir kitap bendeki. Yani yazar taaa o zamandan toplumdaki yozlaşmayı görmüş ve kaleme almışsa ben bunu sadece alkışlarım arkadaş. Abartı var mı evet var, ironi var mı evet var... Ama kitabı okurken bize o kahkaları attıranda işte bu abartı ve ironik olaylar silsilesi. Kitap kapağına dikkat. Sopanın ucundaki yırtık don aslında çok şey ifade ediyor. Ama elbette okuduktan sonra..
"Burnu, başını sudan yeni kaldırmış öküzlerin burnu gibi parlardı"... Evet cümleden de anlaşılacağı üzere Anadolu şivesi ve oraların tabirleri kullanılmış. Çok hoş.
" Bin belaya uğrayasıca, yedi döşek yırtasıca".. Gün yüzü görmemiş beddualar belkim bir gün lazım olur
Son olarak bu kitabı toplum içinde okumamanızı öneririm. Zira
Mükemmel,sade,anlaşılır,net bir kitap. Çok başarılı bir kara mizah. Kitabın yarısına kadar gülmekten karnıma ağrılar girdi,gözlerimden yaş geldi. Kitabın sonunda ise boğazıma bir yumru oturdu.
Kitap çok argo ifadeler içeriyor edebi değeri düşük çok tavsiye edilmez. Anadolu insanı özellikle mollalar ve hocalar çok kötü gösterilmeye çalışılmış
Muzaffer İzgü gibi edebiyatımızın efsane isimlerinden birinin bence kaleminin zirveye çıktığı kitaptır İt Adası.
Anadolu insanının trajikomik hayatını öyle güzel ele alır işler ki tadına doyulmaz. Günümüzde popüler kültür öğesine dönüşen Adana şehrimiz hakkında bir şeyler okumak isteyenlerin kesinlikle okuması gereken bir kitap.
Kitabı okurken bol bol güleceksiniz bu sebeple kesinlikle yalnız başınıza okuyun derim. Toplum içinde okurken sizi zor duruma düşürmesi muhtemel bir eser. Kesinlikle zamanınızı ayırın bu esere.
Reklam
Yazar Hakkında
Muzaffer İzgüYazar · 155 kitap
Muzaffer İzgü (d. 29 Ekim 1933, Adana). Türk yazar, öğretmen.
Türkiye'nin en çok okunan gülmece ve çocuk kitapları yazarlarındandır. 107 kitap, 200'e yakın radyo oyunu yazmıştır.
Hayatı
29 Ekim 1933 günü Adana'da doğdu, yoksul bir çocukluk geçirdi. Elazığ'ın Dişidi köyünden çalışmak üzere Adana'ya gelen ve Adana Kız Lisesi'nde hademelik yapan babasının adı Ahmet, Şam doğumlu olup Antakya'dan Adana'ya gelen annesinin adı ise Havva'dır. İzgü'nün ifadesine göre babası Adana'da ilk gecekonduyu yapan kişidir.
Muzaffer İzgü; bulaşıkçılık, garsonluk, sinemalarda gazoz satıcılığı gibi işlerde çalışarak eğitimine devam etti. Üç yıllık İnönü İlkokulu'ndan sonra dördüncü sınıfı Gazipaşa İlkokulu'nda, bu okulun depremde zarar görmesi üzerine beşinci sınıfı İstiklal İlkokulu'nda okuyarak ilköğrenimini tamamladı. Öğrenimini Tepebağ Ortaokulu'nda sürdürdü. 3 yıllık ortaokulu bitirdikten sonra yatılı olarak Diyarbakır Öğretmenokulu'nda okudu. Bu okulda tanıştığı Günsel Hanım ile evlendi. İlk görev yerleri olan Silvan'da oğulları Bülent Şahin dünyaya geldi.
Diyarbakır İlköğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra Silvan'da, Aydın'ın Akçakoca Köyü'nde, Cincin Köyü'nde, Aydın merkezindeki yetiştirme yurdunda, Güzelhisar İlkokulku'nda öğretmenlik yaptı. Aydın'da görev yaparken ikiz kızları Nevin ve Sevin doğdu. 11 yıllık ilkokul öğretmenliğinin ardından ortaokul öğretmenliğine geçti, Aydın Gazipaşa Ortaokulu'nda Türkçe öğretmenliği yaptı ve 1978 yılında emekli olarak öğretmenliği bıraktı, İzmir'e yerleşti.
İlk yazılarını 1959 yılında Aydın'da yayımlanan Hüraydın Gazetesi'nde yayımladı. Küçük öykü ve röportajlar derleyen İzgü, 1964 yılından itibaren yazarlığını Demokrat İzmir Gazetesi'nde sürdürdü. Bu gazetedeki köşesinde her hafta bir öykü yayımladığı gibi gülmece dergisi Akbaba'da da öykülerini yayımladı. İstanbul'da çıkan Milliyet ve Akşam gazetelerinde röportajları yayınlandı.
Zamanla, röportaj ve öykülerin yanı sıra tiyatro oyunu yazmaya yönelen İzgü, özel tiyatrolarda oynanan, radyolarda yayınlanan oyun ve skeçleriyle ün yaptı. Yazdığı ilk oyun, Nejat Uygur için yazdığı İnsaniyettin'dir.
İlk kitabı Gecekondu, 1970 yılında Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı, bunu 1971 yılında İlyas Efendi, 1972 yılında Halo Dayı adlı kitabı izledi. Attilâ İlhan ile tanıştıktan sonra kitaplarını Bilgi Yayınevi'nde yayımlayan İzgü'nün bu yayınevi tarafından basılan ilk kitabı Donumdaki Para (1977 ) idi. Bilgi Yayınevi, İzgü'nün 42 roman ve öykü kitabını, 73 çocuk kitabını yayımladı. Zıkkımın Kökü ile Ekmek Parası adlı eserlerinde kendi yaşam öyküsünü ortaya koydu. Zıkkımın Kökü, 1992'de filme aktarıldı.
