Yazar:
Muzaffer İzgü
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Mart 2002
İlk Yayın Tarihi:
1976
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
ISBN:
9789754940602
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
GecekonduEdebiyat
Puan vermedi
Gecekondu Muzaffer İzgü'nün ilk romanı ve basılan ilk kitabıdır. Romanın mizahi olan yerleri diyaloglarıdır. Olay trajiktir. ' Hürriyet Mahallesi' İstanbul Kağıthane'de gerçek bir yerdir. Selahattin evi kendi elleriyel yıkıyor, onların pis ellerini değdirtmiyor. Böylelikle yöneten sınıfın ellerini kirli gösteriyor.
Yazar toplumcu gerçekçi olduğu için gecekonduda yaşayan insanlardan yanadır. Edebiyatımızda gecekonduyu ele alan çok fazla eser yoktur. ' Gecekondu' tektir diyebiliriz. Bu konu ' Kafamda Bir Tuhaflık Var ' ve ' Murtaza 'da da kısmen işlenir.
Yazar kitabında yoksulların yaşadığı açlığı, yokluğu, çaresizliği, aşağılanmayı, fiilen yaşanılan sınıf ayrımını çok güzel anlatmış. Yazım dili ve anlatımı açık ve anlaşılır olduğundan keyifle bir oturuşta okunabilecek bir kitap...Kitabı okurken gecekondu gerçeğini tüm acılarıyla, sıkıntılarıyla içinizde yaşıyorsunuz..Bununla birlikte yazar yoksul vatandaşların yaşamını tüm gerçekliğiyle anlatırken araya serpiştirdiği esprilerle de gülümsetiyor...Ve belki de en önemlisi kitap, küçük şeylerden mutlu olma ve şükretmenin önemini insana bir kez daha hatırlatıyor...Kısaca guzel bir kitap, önerilebilir...
gecekondu gerçeğiEdebiyat
Hepimiz Muzaffer İzgü 'yu mizahi hikayeler yazan bir yazar olarak biliriz. Öyküleri güldürürken düşündüren cinsten. Bu kısa öyküleri anlayana birçok mesaj verir. Kırk yıl önce de okusak , bugün de okusak çok fazla yol almadigimizi görür, üzülürüz.
Gecekondu , diğer İzgü öykülerine göre biraz uzun bir öykü. Tüm mizahcilarimiz gibi temel sorunlarımizdan birini traji-komik bir şekilde anlatmış yazarımız. Yoksulluk, geçim derdi, gecekonduda oturmanın zorlukları ve yaşama tutunma konuları işlenmiş bu hikayede.
Hikayede dört çocuklu bir ailenin zorlu yasami anlatılıyor. Seyyar satıcılik yapan bir adamın, bugüne kadar çocuklarınin en temel ihtiyaçlarını sağlayamamış olması üzerine kurulu bir acı hikaye. Hikayeyi okurken zaman zaman şırıl şırıl ağladım desem inanmazsiniz. Nereden bileceksiniz ki benim çizgi film izlerken bile agladigimi. Neyse...
Bu hikayeden başka on tane daha hikaye var kısa kısa bu kitapta. Hepsi hayatın içinden.
Eğer ki Muzaffer İzgü okumadiysaniz, hemen okuyun bence. Pişman olmayacaksınız...
iyi okumalar...
Muzaffer İzgü 'yu mizahi hikayeler yazan bir yazar olarak biliriz. Öyküleri güldürürken düşündüren cinsten. Bu kısa öyküleri anlayana birçok mesaj verir. Kırk yıl önce de okusak , bugün de okusak çok fazla yol almadigimizi görür, üzülürüz.
Gecekondu , diğer İzgü öykülerine göre biraz uzun bir öykü. Tüm mizahcilarimiz gibi temel sorunlarımizdan birini traji-komik bir şekilde anlatmış yazarımız. Yoksulluk, geçim derdi, gecekonduda oturmanın zorlukları ve yaşama tutunma konuları işlenmiş bu hikayede.
Hikayede dört çocuklu bir ailenin zorlu yasami anlatılıyor. Seyyar satıcılik yapan bir adamın, bugüne kadar çocuklarınin en temel ihtiyaçlarını sağlayamamış olması üzerine kurulu bir acı hikaye. Hikayeyi okurken zaman zaman şırıl şırıl ağladım desem inanmazsiniz. Nereden bileceksiniz ki benim çizgi film izlerken bile agladigimi. Neyse...
Bu hikayeden başka on tane daha hikaye var kısa kısa bu kitapta. Hepsi hayatın içinden.
Eğer ki Muzaffer İzgü okumadiysaniz, hemen okuyun bence. Pişman olmayacaksınız...
iyi okumalar...
Gecekondular arasından okula gittiğim dönemlere rastlar bu kitabı okuduğum zamanlar... Günümüzde o gecekondular birer birer yıkıldı, yerlerine sözde lüks binalar yapıldı...Dış görünüşü değişse de bu evlerin içindeki fukaralık katlanarak devam etmekte...Ah politikacılar, ah zenginler, ah din tacirleri...
Ne zaman Muzaffer Izgü'nün kitaplarını okusam içim sızlar. O mizahi dilinin ardındaki acılar yüreğimi burkar.
Yine zenginle fakir arasındaki uçurumu çok güzel anlattığı bir kitap. Her zamanki gibi fakirlerin isyan etmesi, zenginlere özenmesi, neden bende yok demesi günah, hep susturuldukları gibi... dışardan bakıp belki bizim de şehri çirkin gösteriyolar dediğimiz o gecekonduların içinde nasıl yaşamlar olduğunu, ne zor şartlarda hayat mücadelesi verdiklerini, başlarını sokacak küçücük bir odaya sahip olmak ya da akşam eve bir ekmek götürebilmek için nasıl uğraştıklarını okuyoruz. Bir anne, bir baba için çocuklarına istediklerini verememek ne zor birşeydir, okurken gözlerim hep dolu dolu oldu.
Ayrıca kitapta insan davranışlarıyla ilgili harika tahliller var. Çok beğendiğim, çok etkilendiğim bir kitap oldu benim. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Yazar bu öykü kitabında yoksulların yaşadığı açlık ve yokluğu ele almış. Yazarın kendi çocukluğuda bir gecekondu mahallesinde geçmiş dolayısıyla bu durum kitabı gerçekçilik ve yazım diliyle anlaşılır kılıyor. Kitabı okurken sınıf ayrımını, gecekondularda yaşanılan yokluğu ve acıları içimizde yaşıyoruz. Ayrıca kitapta güldüğüm olaylarda oldu. Güldürürkende düşündüren güzel öykülerle dolu dolu bir eser olduğunu düşünüyorum. Kitaplarla ve sevgiyle kalınız
Çocukluğumda televizyonda sıkça rastladığım gecekondu haberlerini anımsattı. Hiç kimsenin inkar edemeyeceği bir sosyolojik sorundu aslında gecekondu hayatı. Bin türlü umutla köylerini terk eden insanların özellikle taşı toprağı altın diye geldiği İstanbul’da kendilerini kabul ettirme çabasını en iyi yansıtan şeydi gecekondular. Şehrin kıyısına tünemiş; ne şehirli olabilmiş ne de köylü. Bir yanları hep eksik yaşayıp gitmiştir gecekondu sakinleri. Kendi elleriyle yaptıkları, çamurla sıvadıkları tavuk kümesi diyebileceğimiz evlerinde huzurla yaşamak bile onlar için bir lüks. Gecekonduların her birinde ayrı bir dram ayrı bir yaşam mücadelesi var. İşte Selahattin ile Mediha’nın gecekondusunda da diğerlerinden çok farklı bir yaşam yok. Akan dam, kuru ekmekle yetinilen sofralar, yamalı kıyafetler, hasta çocuğuna ilaç alamayacak kadar parasız…
Öyküyü okurken boğazım düğüm düğüm oldu. Güldüren tek şey Selahattin’in yaşama meydan okuyan espiri anlayışı. Bir de Sevim ve Fikret’in aşkı.
Kitapta 11 öykü vardı. Kitaba adını veren en uzun öykü “ Gecekondu” öyküsüydü. Diğer öykülerin hepsi de birbirinden güzeldi. Konu olarak memurların yaşam sıkıntısı, geçim derdi, kurumların işleyişi, adaletin keyfe göre işleyişi… Her öykü birer hiciv niteliğindeydi.
Ha şunu da unutmadan söyleyeyim 1950’de ilk basımı yapılan bu kitapta anlatılanları okuyunca 2025 yılında halen bir şeylerin değişmediğini görmek üzücü
Çok keyif alarak okudum. Kesinlikle tavsiye ettiğim kitaplar listesinde.
Yazar Hakkında
Muzaffer İzgüYazar · 155 kitap
Muzaffer İzgü (d. 29 Ekim 1933, Adana). Türk yazar, öğretmen.
Türkiye'nin en çok okunan gülmece ve çocuk kitapları yazarlarındandır. 107 kitap, 200'e yakın radyo oyunu yazmıştır.
Hayatı
29 Ekim 1933 günü Adana'da doğdu, yoksul bir çocukluk geçirdi. Elazığ'ın Dişidi köyünden çalışmak üzere Adana'ya gelen ve Adana Kız Lisesi'nde hademelik yapan babasının adı Ahmet, Şam doğumlu olup Antakya'dan Adana'ya gelen annesinin adı ise Havva'dır. İzgü'nün ifadesine göre babası Adana'da ilk gecekonduyu yapan kişidir.
Muzaffer İzgü; bulaşıkçılık, garsonluk, sinemalarda gazoz satıcılığı gibi işlerde çalışarak eğitimine devam etti. Üç yıllık İnönü İlkokulu'ndan sonra dördüncü sınıfı Gazipaşa İlkokulu'nda, bu okulun depremde zarar görmesi üzerine beşinci sınıfı İstiklal İlkokulu'nda okuyarak ilköğrenimini tamamladı. Öğrenimini Tepebağ Ortaokulu'nda sürdürdü. 3 yıllık ortaokulu bitirdikten sonra yatılı olarak Diyarbakır Öğretmenokulu'nda okudu. Bu okulda tanıştığı Günsel Hanım ile evlendi. İlk görev yerleri olan Silvan'da oğulları Bülent Şahin dünyaya geldi.
Diyarbakır İlköğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra Silvan'da, Aydın'ın Akçakoca Köyü'nde, Cincin Köyü'nde, Aydın merkezindeki yetiştirme yurdunda, Güzelhisar İlkokulku'nda öğretmenlik yaptı. Aydın'da görev yaparken ikiz kızları Nevin ve Sevin doğdu. 11 yıllık ilkokul öğretmenliğinin ardından ortaokul öğretmenliğine geçti, Aydın Gazipaşa Ortaokulu'nda Türkçe öğretmenliği yaptı ve 1978 yılında emekli olarak öğretmenliği bıraktı, İzmir'e yerleşti.
İlk yazılarını 1959 yılında Aydın'da yayımlanan Hüraydın Gazetesi'nde yayımladı. Küçük öykü ve röportajlar derleyen İzgü, 1964 yılından itibaren yazarlığını Demokrat İzmir Gazetesi'nde sürdürdü. Bu gazetedeki köşesinde her hafta bir öykü yayımladığı gibi gülmece dergisi Akbaba'da da öykülerini yayımladı. İstanbul'da çıkan Milliyet ve Akşam gazetelerinde röportajları yayınlandı.
Zamanla, röportaj ve öykülerin yanı sıra tiyatro oyunu yazmaya yönelen İzgü, özel tiyatrolarda oynanan, radyolarda yayınlanan oyun ve skeçleriyle ün yaptı. Yazdığı ilk oyun, Nejat Uygur için yazdığı İnsaniyettin'dir.
İlk kitabı Gecekondu, 1970 yılında Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı, bunu 1971 yılında İlyas Efendi, 1972 yılında Halo Dayı adlı kitabı izledi. Attilâ İlhan ile tanıştıktan sonra kitaplarını Bilgi Yayınevi'nde yayımlayan İzgü'nün bu yayınevi tarafından basılan ilk kitabı Donumdaki Para (1977 ) idi. Bilgi Yayınevi, İzgü'nün 42 roman ve öykü kitabını, 73 çocuk kitabını yayımladı. Zıkkımın Kökü ile Ekmek Parası adlı eserlerinde kendi yaşam öyküsünü ortaya koydu. Zıkkımın Kökü, 1992'de filme aktarıldı.
