Kineba
@Kineba
Ad augusta per angusta...
Karın Tokluğuna...
Karışık Lüks Kuru Yemiş...
Hüküm Dağı daha güzel...
111 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Sinekler Tanrısı'ndan sonra okuduğum en mükemmel alegorik anlatım.
Yoğun çok yoğun geçen bir dönemin ardından tembellik hakkımı kullanarak hiçbir şey yapmadığım(İşe tıpış tıpış gitmem sayılmıyor.), kitap okumaktan bile muzdarip olduğum son dönemlerde bu kitaba dört elle sarıldım. Ve çok beğendim o kadar çok beğendim ki benim gibi inceleme yazma özürlüsü(aslında üşengeçlikten ötürü yazmayı sevmiyorum.) birisine çoktandır bitmesine ve artan yoğunluğuna rağmen inceleme yazdırabildi.
Koku: Bir Katilin Hikâyesi filminin uyarlandığı kitaptır kendisi. Filmlerin uyarlandığı kitaplarla birebir olması elbette beklenemez. Çünkü kitap yazarın, film ise yönetmenin eseridir. Ancak uyarlama filmlerde kitabın özüne, vermek istediği mesaja, kitapta anlatılanların geçtiği evrenin kurallarına dikkat edilmesi gerekmektedir. Film tamamen cinayetlerin üzerinde yoğunlaşmışken kitapta cinayetler hemencecik geçiştirilmiş. Çünkü yazarın derdi, anlatmak istedikleri cinayetler değildi. Koku saplantısı olan bir seri katil değildi. Kitabın temelinde anlatılmak istenen şey “SEVGİ” idi. Daha kitabın ilk sayfaların aklıma ister istemez “Game Of Thrones” dizisinin spinn off dizisi diyebileceğimizi, “Buz ve Ateşin Şarkısı” serisinin beşincisi olan “Ejderhaların Dansı” kitabının uyarlaması olan “House Of The Dragon” dizisinden bir sahne geldi. Güç Yüzükleri faciasından sonra ilaç gibi gelmişti. GOT dizisinin ilk dört sezonu tadında güzel bir dizidir. İzleme tavsiyesidir. !!!SPOİLER YEMEK İSTEMEYEN DİREKT BİR SONRAKİ PARAGRAFA GEÇSİN!!! Spoiler uyarısı yaptığımıza göre devam edelim. Sezon finalinde Prenses Rhaenyra Targaryen, oğlu Lucerys Valeryon’nun, Aemond Targaryen tarafından öldürüldüğünü haber aldığı gibi sırtını izleyicilere ve salondaki herkese dönerek ellerini karnına götürmüştü. Çünkü babalık sonradan öğrenilen bir şey olmasına rağmen annelik doğuştan gelen
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Deneme bir ki...
İnceleme yazmayı pek sevmem. İnceleme yazmaktansa komik kedi videoları izlemek daha cazip geliyor. Asfaltta omlet pişiren bu sıcaklarda muhlama içine atılan kolot peyniri gibi erimekten başka çaremin olmadığı bugünlerde inceleme yazma isteği uyandıran kitap “Mevki Uygarlığı”.
Bundan yaklaşık 2 yıl önce yine yaz aylarının o kavuran sıcaklarında beynimden arda kalanlar buharlaşırken gözüm Karamazov Kardeşler ile Robert Jordan’ın kendine has uçsuz bucaksız dünyası Zaman Çarkı arasında gidip geliyordu. Karamazov Kardeşleri ikinci kez okumak için hâlâ yeterli olgunluğa ulaşmadığımı düşünerek vazgeçtim. Keza Zaman Çarkı serisi içinde daha erkendi. Peki peki itiraf ediyorum. O sıcaklarda okunacak kitaplar değillerdi. O sırada daha yeni aldığım ve masamın üzerinde kitaplığa yerleştirilmek için bekleyen kitaplar arasında Mevki Uygarlığı’na gözüm çarptı. İdeal kalınlıkta ve severek okuduğum bilimkurgu türünde bir kitaptı. Ve yine yaz aylarına tekabül eden bugünlerde güzide kitap grubumuzda kitap önerisi sırası bana geldiğinde seçilen kitap Mevki Uygarlığı idi. (Hobbit’in yine seçilmemesi üzerine köşeme çekilip ağlayarak günlüğüme yazdığım anlardan birini tekrardan yaşamıştım.) İkinci kez okumama binaen inceleme yazma durumu hâsıl oldu. Peki nedir bu Mevki Uygarlığı.
Okumaya başladığım andan itibaren beni kendisine bağlayan, esas oğlan Will Barrent’in peşinden sürükleyen, kara mizah ögeleriyle dolu, şahsına münhasır kurgusuyla sonunda “Hasss…..” dedirten, az ama öz bir roman. Cinsiyetçi ve argo gelmiş olabilir ama sonunda beni dumura uğratmıştır kendileri.
Kitap hafızamızı kaybettiğimiz bir uzay gemisinde başlar ve olaylar gelişir. Kitabı okurken “Suç ve Ceza” romanını tersten okuyormuş hissiyatı oluşturdu bende. Bu sefer bir ceza vardı suç ise muallaktaydı. Suçun ne
Cesur Yeni Dünya'nın kast sistemi içerisinde Büyük Biraderin gözlerini üzerinizde hissettiren bir eser. Tüketim alışkanlıklarımızın değişimiyle beraber tekelleşmiş bir şirketin sistemi nasıl bloke ederek korpokrasiye evrimleştiğini görüyoruz. Küresel ısınma sonucunda beklenen gerçekleşmiş, buzullar erimiş, birçok kıyı şehri su altında kalmış ve sera etkisi nedeniyle temiz su bulmak çok zorlaştığı gibi sıcaklık da gittikçe yükselmiştir. Bulut adlı şirketin başta ABD olmak üzere diğer ülkelerde hakimiyet kurmuştur. Bulut'un, Antik Mısırdan daha ağır koşullardaki çalışma hayatını nasıl ballandırıp prestij kazandığını ve kanunları bile kendi çıkarları doğrultusunda değiştirdiğine şahit olacaksınız. Hikayeyi Bulut'un kurucusu Gibson, Bulut'un batırdığı şirketlerden birinin CEO'su iken Bulut'ta güvenlik görevlisi olarak çalışmak zorunda olan Paxton ve Ticaret Casusu Zinnia'nın gözünden göreceksiniz. Herkese söz hakkı verilmiş gayet adil bir antlaşma. Kitap ne yazarın annesi, babası, eşi veya çocuklarına ne de herhangi bir ünlüye ithaf edilmiştir. Kitap, yazarla hiçbir tanışıklığı olmayan, 2014 yılında bodrum katındaki dairesinin 550 dolarlık kirasını denkleştirmek için 3 farklı işte çalışan ve vardiyaları arasındaki boşlukta arabasında uyurken egzoz dumanından zehirlenerek hayatını kaybeden Maria Fernandes'e ithaf edilmiştir. Dili sade ve akıcıydı. Hikaye kurgusu idealdi. Distopik kurgu sevenlere önerilir.
Şeytanın Bacağı Demirden Gelmiyor Dize...
Tam olarak yeraltı edebiyatı demesek de psikolojik gerilimin bol olduğu ve ülkemizde İthaki Yayınları tarafından basılan gotik bir eser. Yazar Donald Ray Pollock'un ilk romanı. Robert Pattinson ve Tom Holland'ın rol aldığı 2020 yılında orijinal ismi olan "The Devil All the Time" adıyla film uyarlaması çekildi. Ve yazar bu filmde dış anlatıcı olarak görev yaptı.
Romanda her ne kadar hikaye lineer bir çizgede devam etse de farklı hayatların birbiriyle kesiştiği bir kurguya sahip. Radikal dinin insanlar üzerindeki etkisini, yozlaşmış bir şerif ve papazın nelere sebep olduğunu, seri katil bir çiftin yollarda ilerleyişini ve babasının gölgesinden kurtulmaya çalışmasına rağmen içi boşalmış insanlar tarafından durmadan karanlığa çekilen Arvin'in hikayesi. Dili sade ve akıcıydı. Hikayede yaşananlar tüm çıplaklığıyla kaleme alınmış. Kapak tasarımı ve kağıt kalitesi iyi olsa da İthaki Yayınlarına hiç yakıştıramadığım baskı hataları mevcuttu. Çeviride bazı yerlerde cümleler tamamlanmamış hissi yaratıyordu. Bunun çeviriden mi yoksa baskı esnasında gösterilen özensizlikten mi bilemiyorum. Okumaya değer bir kitap olarak görüyorum.
6 farklı zaman, 6 farklı öykü ve 6 farklı ama birbirine bağlı hayatlar. Her öykünün farklı bir dil, üslup ve teknikle anlatılması David Mitchell'in emeğini gözler önüne seriyor. Her öykünün bir önceki ve sonraki öyküye bağlantıları, kahramanlarla beraber yaşadığınız dejavular, olay örgüsü güzel bir tat bırakıyor dimağımızda. Öykülerin ilerliyişini dairesel bir harekete benzetebiliriz. Ben okurken çok keyif aldım. Kesinlikle okunmalı.
