Kenan ÖZ

Bir babanın konuşması

Akşamleyin babası Zaur’u odasına çağırdı. Babası yavaş, sakin, yeknesak bir tonla konuşuyordu. Hem çok uzundu konuşması, hem de kendisi ve Zaur bu konuşmadan dolayı üzgündüler. Zaur insana en ağır yaraların ancak en yakın adamlarca vurulabileceğine bir daha inandı. Tabi babasının konuşması annesinin bağırıp çağırmasından çok farklıydı; sözler, ifadeler de bambaşkaydı, ton da. Ama manâsı, içeriği aynıydı. Zaur bir de şunu fark etti: Babası konuşurken noktalama işaretlerine hiç dikkat etmiyordu. Onun nutkunda ne nokta, ne vürgül, ne ünlem işareti vardı. Babasının konuşması ardı arkası kesilmeyen, fasılasız, uzun, monoton bir monoloktu. Ne sesini yükseltiyordu, ne , heyecanlanıyordu, ne de dinlenmek için duruyordu. Noktasız, vürgülsüz, çok sakin akan bir ırmağın akışı gibi bitmeyen cümleler sarfediyordu.

Sayfa 148 - Ötüken·Kitabı okudu

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Beyza Alkoç

Satın Al

Kenan ÖZ

Evlenme zamanı gelince

Bunun için Ziver hanımın evde olmadığı bir zamanı seçmişti. Tabi5 dedi babası. ‘Biz isterdik ki her zaman seninle beraber yaşayalım. Ama sen de biliyorsun -bunu gizlemeye gerek yok-, annenin tabiatı serttir. Senin müstakbel karın melaike olsa da ikisi bir arada geçinemez. Ailede huzursuzluğa, dedikoduya ne lüzum var? Böyle olmasındansa işimizi baştan öyle ayarlayalım ki arada hürmet izzet kalsın. Zamanı gelmiştir, senin de evlenme meselesi hakkında artık düşünmen lazım. Bizim de artık dede, nene olma zamanımızdır. Adamakıllı ölç biç, iyice düşün taşın. O zamana kadar ev de hazır olur. İnşallah o vakte kadar tezini de savunursun.’ Babası hiç bir zaman onunla böyle konuşmamıştı.

Sayfa 41 - Ötüken·Kitabı okudu

Kenan ÖZ

Her erkek çocuğun yaşadığı gibi

Annesi ev hanımıydı, esas babasıydı kazanan. Fakat babasından bir şey isteme cesaretini bulamıyordu kendinde. Babasıyla arasında belli ölçüde bir resmiyet vardı. O yüzden taleplerini, isteklerini annesinin vasıtasıyla ifade ediyordu.

Sayfa 38 - Ötüken·Kitabı okudu

Takip Önerileri

Kenan ÖZ

Mutluluk, ya da mutsuzluk insanın içindedir

Amerika’ya da gideriz diye düşündü ve birdenbire bütün bunların gereksizliğini, hiçliğini anladı. Ne kadar manasızdı bütün bunlar, yani Amerika’ya gitme isteği, buraya, Afrika’ya gelmeleri, burada bu yad okyanusun yabancı sahilinde rahatlık, dinlenme, kaygısızlık araması, herşeyi unutma niyeti... ne kadar gereksizdi. Çünkü hiç bir uçak, hiç bir gemi, hiç bir taşıt aracı insanın kendisini kendisinden uzaklaştıramaz, geçmişinden ayıramaz. Hem saadeti aramak için dünyayı dolaşmaya gerek yoktur. Mutluluk, ya da mutsuzluk insanın içindedir, onları yük gibi taşıyorsun kendinle, nereye gidersen git, istersen dünyanın öbür ucuna git, bu yükü taşıyorsun kendinle.

Sayfa 19 - Ötüken·Kitabı okudu

Kenan ÖZ