"Geldiklerinde".dedi, "kaçacağız, aşağı ineceğiz yine. Tek korkum, bebeğin ağlaması. Onu ağlatmamaya çalış." "Ağlamaz" dedi Juana, bebeğin yüzünü kendi yüzüne yaklaştırdı, gözlerinin içine baktı, bebek de gözlerini ondan ayırmadı. "Anlıyor" dedi Juana.
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu.