Kitap Damlaları
@KitapDamlalari
Bir çay koy, bir kitap seç
ve dünyayı sessize al.
Yatırım danışmanı
Pazarlama ve marka yönetimi Lisans üstü
16 kütüphaneci puanı
276 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Harika
Fuzuli tarafından yazılan Su Kasidesi, Divan edebiyatının en güçlü ve en etkileyici eserlerinden biridir. Bu eser, Hz. Muhammed’e duyulan derin sevgi ve bağlılığı anlatan bir naat (övgü şiiri) niteliğindedir.
Fuzuli, şiirde “su”yu bir metafor olarak kullanır. Su; hem temizliği hem hayatı hem de aşkı temsil eder. Aynı zamanda gözyaşı, özlem ve arınma anlamlarını da taşır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanların, sürekli mutlu olmaları gerektiğine inandırıldığı
bir çağda yaşıyoruz. Gazeteler, kitaplar, ilan
panoları, reklam spotları mutluluk üzerine söylenebilecek
her şeyi tüketmiş halde... Mutlu olmak bir görev,
ödev gibi algılanır oldu ve bu algı, tek başına, kişiler
üstünde önemli bir stres kaynağı haline geldi. Adeta
-“mutluluk diktatörlüğü”nün tahakkümü altında yaşamaya
başladık. Wilhelm Schmid mutluluğa gereğinden fazla
anlam yüklendiğini söylüyor ve kitabında mutsuzluktan
yana pozisyon alıyor.
Üzüldüm1000Kitap
835 Satır, şiir değil, 1930’ların komünist parti broşürü. Türk edebiyatının en başarılı PR yalanı. İnsanlar “Nazım okudum” diye hava atmak için seviyor; yoksa kimse o kadar “cuf cuf” sesine, o kadar karton kahramana, o kadar marş ritmine gerçekten katlanamaz.
Kısacası: Zaman kaybı. Türk edebiyatının en abartılmış “klasiği”. Okumayın, dinlemeyin, ezberlemeyin. Gidin Nazım’ın 1950 sonrası şiirlerini okuyun, gidin Orhan Veli okuyun, Turgut Uyar okuyun, Edip Cansever okuyun. Daha çok şiir hissedersiniz, daha az nutuk yersiniz.
Zaman Kaybı1000Kitap
Anna Karenina, “büyük roman” diye pazarlanan devasa bir sabun köpüğü. Edebiyat dünyasının en başarılı PR operasyonlarından biri. İnsanlar “1500 sayfa Tolstoy okudum” diye hava atmak için seviyor bu kitabı; yoksa kimse o kadar tarım reformu muhabbetine, o kadar vaaza, o kadar yapmacık trajediye gerçekten katlanamaz.
Kısacası: Zaman kaybı. Tolstoy’un en kötü romanı, belki de tüm zamanların en fazla abartılmış “klasiği”. Okumayın, özetini bile okumayın; gidin Dostoyevski okuyun, Flaubert okuyun, hatta Turgenyev’in bir kısa romanını okuyun, daha çok insan hissedersiniz.