Hikmet; hakeme, hüküm kökünden geliyor, "bir şeyi yerli yerince yapmak" demek. Eğer bir insan bir işi yerli yerinde, nasıl olması gerekiyorsa öyle, usulü dairesinde yapıyorsa, bir sözü yerli yerince söylüyorsa; sözü yersiz, manasız, anlamsız, damdan düşer gibi değilse, o kişiye "hakîm, hikmet sahibi" denir. Yaptığı işe "hikmetli iş", söylediği söze "hikmetli söz" denir.
Artık kimseden hasbi davranışlar bekleyemez hale getirildik. Kimseye "Allah rızasından" bahsederek bir ricada bulunamaz olundu. Komşuluk, dostluk ilişkileri bile ucunda bir çıkar olup olmadığına göre bir değer kazanmakta ya da kaybetmektedir. Hatır-gönül, Allah rızası, hasbilik çoğumuz için unutulmuş, uzaklarda kalmış bir hatıradır sanki.
Bugüne kadar seni kandırdılar. Dediler ki; ilkokulda dikkat süresi 10 dakikadır, ortaokulda 15, lisede 20, üniversitede 25 dakikadır. Sen birbirine âşık olan iki insanın dikkatinin 25 dakikadan sonra dağıldığını gördün mü? İnsanların dikkat sorunundan çok sevme sorunu vardır. Bir insan bir şeyi severse dikkatinin sınırı yoktur.