Hitler’in Almanlar için söylediği «uyur gezer bir halk» cümlesi İngilizlere çok daha iyi uyacaktır. Uyur gezer olarak adlandırmada onurlandırıcı hiçbir şey yoktur.
1940’ın İngiltere’si 1840’ın İngilteresi’yle ortak neye sahip
olabilir? Fakat siz, annenizin şömine kenarında muhafaza ettiği 5 yaşındaki çocuk fotoğrafı ile ortak neye sahipsiniz? Aynı kişi olduğunuzdan başka hiçbir şeye!
Büyük Kuzey yolunda öteye beriye giden arabalar, iş bulma bürolarının önündeki kuyruklar, Soho barlarında fahişelerin gürültüleri, sisli bir sonbahar sabahında kilisesine bisiklet süren yaşlı bir rahibe, bunlar salt tablolar değildir, bunlar İngiliz sahnesinin karakteristik tablolarıdır. Bu karmakarışıklıktan örnek bir model nasıl çıkarılabilir?