Birsen
@Kitapkahvekedim
Now we are just a memory
( Şimdi sadece bir anıyız )
Şu anda okuduğu kitap
"Ben yine ruhumun gecelerinde yalnız kalır ve karanlıklarına çekilir ve düşünür, düşünür ve susarım."
Merhabalar :)
Peyami Safa' nın kaleminden harika bir eser okudum. Milli mücadele döneminde toplumsal değişimleri eleştiren yazar bu eserinde doğru ve yanlış arasında yapılan seçimler ahlak ve yaşam tarzını vurgulamış. Sözde kızlar genç kadınların hikayesinden çok işgal yıllarında modernleşme, kimlik, yalnızlık üzerine bir eser. Bir çok alıntının altını çizdiğim bir eser oldu.
" Beni bir şey bilmemek delirtiyor... Felâket bile olsa öğrenmek istiyorum."
Başkahraman Mebrure, savaş zamanında kaybolan babasını bulmak için İstanbul'a gelir. Mebrure, akrabalarının yanında kalırken kendini farklı yaşam tarzlarıyla eğlence ve gösterişli hayatların içinde bulur. Sonunda roman Mebrure' nin kendi doğru seçimleriyle insanın çevresindeki etkilere rağmen güçlü kişiliğini anlatır. Sıkılmadan okunacak harika bir eser tavsiyedir.
"İnsan, bazen kaderinin değil, mecburiyetlerinin eseri olur."
" Tüm dünya yerle bir olurken, insanın kendisi için çalışması bir suç."
" İçinde bir şeyler hayır diyorsa, sen de hayır demelisin."
Merhabalar :)
Zweig ' in yaşamından izler taşıyan eserinde Birinci Dünya Savaşı'nı ülkesi dışında geçiren yazar o dönemde başka ülkede yeni bir hayat kurmaya çalışan insanların yaşadıklarını işlemiş. Eserin adı tüm hikayenin bir cümlelik özeti gibi. Yazar olaylardan çok karakterin iç dünyasına yaşadığı ikileme odaklanmış. İnsan, çevresindekileri kandırsa bile vicdanından kaçamıyor maalesef. Gerçek özgürlük bilinçli bir şekilde kişinin hiçbir mecburiyet hissetmeden kendi kararlarını verebilmesidir.
Mecburiyet, savaşın insan psikolojisinde bıraktığı etki yanı sıra hayatdaki zor seçimler, özgürlük, vicdan çatışması, sorumluluk, suçluluk gibi duyguları anlatıyor. Benim için sürükleyici kısa anlatımıyla okuması keyifli bir eser oldu. Tavsiyedir.
Fridanin gizli defterleri
Merhabalar
Frida Kahro' nun 1944-1954 yılları arasında tuttuğu günlüğüdür. İçinde, yemek tarifleri, şiirsel notlar, hayata bakışı, acıları, sanatta aşkı ve Dioge 'ya olan aşkı yer alıyor. Frida'nın Diego' ya olan aşkı tutku derecesinde bağımlılığını, sürekli aldatmasına rağmen ondan vazgeçemeyişi de okuyoruz.
Frida hayat boyu acılarla sınandı. ( Küçük yaşta çocuk felci geçirmesi, okul dönüşü geçirdiği kaza ve kronik ağrılarla yatağa bağlı kalması gibi) Fiziksel engeline yaşıtlarının acımasızlıklarına rağmen, babasının katkısıyla, yüzme, futbol, boks, paten ve bisiklet sürme gibi birçok dalda başarılı oluyor.
Geçirdiği trafik kazası sonrasında sanatıyla ölüme çelme takan Frida' nın resim tutkusu başlıyor.
"Resim yapmak benim hayatım. Her şey, duyduğum acıyı ve ağrılarımı dindirmeye çalışmamla başladı."
"Resim yapıyorum çünkü yalnızım."
" Rüyaları ya da kabusları resmetmiyorum, sadece kendi gerçekliğim bunlar,"
Frida' nın en derin acısı geçirdiği kazadan dolayı anne olamamasıydı :( Acıları resme, söze yansıttı. Depresyona girdiği intihar düşüncelerini de okuyoruz . Hatta kitapta şöyle bir sözü var : " Umarım çıkış neşelidir ve bir daha dönmem."
" Ayaklarım neye yarar, uçacak kanatlarım varken ?"
Arka kapak
F. G. Hanghenbeck, Frida' nın hayatından yola çıkarak ördüğü bu romanda, bir yandan Frida' nın yaşamından derlediği keşiflerle okuru onun hayatına konuk ederken; bir yandan da roman sanatının o eşsiz gücünden yararlanarak ürperti, gizem, aşk, hüsran, güç, yenilgi ve ölüme dair naif bir roman sunuyor okurlara.
Keyifli okumalar :)
DahaEdebiyat
Herkese, başka hayatların roman gibi gelmesi. Oysa sadece hayattı hepsi. Anlatınca roman oluyordu."
Merhabalar :)
Romanda, Gazâ adında bir çocuğun " Babam bir katil olmasaydı, ben doğmayacaktım..." sözüyle başlayan hayat hikayesini okudum.
Yazarla tanışma kitabım :) okurken bir çok yerin altını çizdim. Okumadan önce okuyan çoğu kişilerin yorumlarına baktım. Üslubunu, dilini beğenen de olmuş beğenmeyen de ben etkileyici ve sarsıcı buldum.
Yazar, insan kaçakçılığının karanlık yüzünü, insanın yönetme arzusunu, dokuz yaşındaki Gazâ'nın travmalarını, masumiyetin yok oluşunu, umutsuzluğu iyi ve kötüyü sorgulatıyor. Kısaca ben ne okudum dedirtiyor.
" Boşuna aramayın yüreğimi, çünkü onu hayvanlar yedi. "
İnsanları çaresiz bırak, iç organlarından roket yaparlar !
Dünyanın en çaresiz çocuklarına en büyük hayalleri kurduran, Umut denilen o doğal felaketten nefret ediyordum !
İnsanın kullandığı ilk alet, başka bir insandır.
Varsa bu dünyanın bir kepengi, onu ben indireceğim !
Keyifli okumalar :)
Ölüm Allah’ın EmriEdebiyat
Aç mezarı aç, ben sana geldim. Ben geldim, aç ! Zira sabrım kalmadı."
Merhabalar
Kısa yine tam çerezlik bir eserle geldim. Yazarın samimi dili ve hikayenin akıcı olması keyifli bir okuma sağlıyor. Yazar hikayeye sonu söyleyerek başlıyor.
Hatta şöyle der: "...sonu en evvel söyleyeceğim. Ama diyeceksiniz ki bu halde hikayenin hiçbir lezzet çıkmaz. Maşallah, niçin çıkmasın ? Hikayeye lezzeti yazar verecek değil mi ? Bakın ben lezzet vereyim de çıkar mı çıkmaz mı ?"
Bir konakta geçen hikayede takıntılı bir kadının karşılıksız aşkını ve bu aşk için yaptığı oyunları entrikaları anlatıyor.
Her ölümün ardından sarsılır üzülürüz hele bir de kaybettiğimiz kişi yakınımızsa kabullenme miz zorlaşır ve bazen isyan bile ederiz. Ahmet Mithat efendi, eserde ölümün bir kayıp değilde ilahi düzenin parçası doğal hayatın tamamlayıcısı olarak yorumlar. İnsanın tevekkül ve sabırla karşılamasını öğütler.
“Ölüm var, ayrılık yok.”
Ben okurken keyif aldım okumak isteyenlere tavsiyemdir.
Kitapla kalın :)