Bugün ise bir fikir adamının toplumdan sempati görmesi oldukça zor. Politikaya da, basına da, toplumsal örgütlere de her zaman küstah, vicdansız, utanmaz ve yeteneksiz dolandırıcılar, aşağılık ikbalperestler, hırslı vahşi parazitler geliyor.
Tolstoy şöyle der:
"Hayatlarımızdaki dayanılmaz düzensizliğin başlıca nedenlerinden biri, herkesin hayatını düzene koymak yerine hayatının düzene koyulmasını istemesidir."
İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, ilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz bir çare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.