Nehir Erdoğan
@Kitapkurdunehir
Şu anda okuduğu kitap
“Kitapların yüreği vardır,” dedi kedi birden.Edebiyat
“Kitaplar oldukları yerde kaldığı sürece, yalnızca kâğıt tomarından öteye geçmez.Muazzam güç harcanan şaheserler bile, muhteşem öykülerin anlatıldığı büyük eserler bile, kapakları açılmadığı sürece kâğıt parçalarından ibarettir.Fakat insanların duygularını döktükleri, değer verdikleri kitaplar yürek barındırır.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“İnsana garip bir duygu veren ruhsuz bir ev...”
“Sançar hem gülmekten kırılıyor hem de kesik kesik Çalık’a şöyle diyordu:
-Çalık, hâla adam olmadın.Hiç Çinlinin üstüne hızlı hızlı gidilir mi? İşte böyle ödü patlayıp kaçar.Belli ki canını almaya geliyorsun sandı...”
“Muhtar, ihtiyar heyeti, askere gidecek birkaç delikanlı, uğurlayanlar, çoluk çocuk evlerinin önüne geldiler, davulcu tokmaklarını hızlandırdı; zurnacı zurnasının ucunu havaya kaldırdı, ayrılık nağmeleri çalıyordu.Mustafa bulanık bir sesle:
-Ana, ben gidiyorum, dedi.
Hatice koşup oğluna sarıldı.
-Mustafa’m; bizi kimlere bırakıyorsun!
Dışarıda davulun tokmakları sıklaşır, zurnacının ayrılık nağmeleri gönüllere işlerken, Mustafa, yağmur gibi dökülen gözyaşlarını babasından kalan eski, yamalı ceketinin yenleriyle sildi.Nadiye’nin çığlığı arka odadan yükseliyordu.Dışarıya çıktı; delikanlıların yanında yerini alınca, davul ve zurna normal havalarına döndü; yürümeye başladılar.Mustafa’nın başı önündeydi; ağladığının belli olmasını istemiyordu.Sezdirmeden gözucuyla arkadaşlarına baktı; onların da başları öndeydi.”
“Neriman titredi ve baloyu filân unutmuştu.Bu hikâyeyi adeta sırf kendi mukadderatına ait bir şey gibi dinlemişti.Ne benzeyiş! Rus kızının şahsında kendisini, Rus artistinin şahsında Şinasi’yi ve Rum gencinin şahsında Macit’i görüyordu.
