Kitap okuru
@Kitapokuru0
Yalnız kalmak, terk edilmek, unutulmak... Bunların hangisinden
daha çok korkuyorum?
Belki de unutulmak en kötüsü.
Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.
Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.
Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam. Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi...
Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.
İstemeden varım, istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum..
Senin için yaşamıyorsam, yaşamak, benden uzak olsun. Senin için ölemeyeceksem, ölüm uğramasın kapıma. Senden her şeyimle, seninle her yerde, senin için her zaman..
Bir kişiyi özlersiniz ve bütün dünya ıssızlaşır..