“İnsan nasıl yaşaması gerektiğini keşke bu kadar acıya hedef ve tanık olmadan öğrenebilse.” Tıpkı diğer kitapları gibi beni benden aldı götürdü. Kah gözyaşlarımı tutamadım kah tebessüm etmekten kendimi alamadım.. İclal Aydın’ın öyle doğal, öyle güzel bir üslubu ve kalemi var ki...
Paulo Coelho'nun sevdiğim kitaplarından birisidir... Kişisel menkıbesinin peşinde koşan genç bir delikanlı anlatılıyor... Bir insan hedefini belirlediğinde ona erişebilmesi için tüm evrenin ona yardım edeceği ve kararlılığıyla sonunda evrenin ruhunun onunla olacağından bahseden harika bir kitaptır Simyacı.
Kitabı bir solukta okudum. Dili akıcı, okurken sıkmıyor. Hikayenin bazı kısımları dünya klasiklerindeki birkaç kitabı anımsatır gibi oldu. Kitap boyunca kıskançlık ve öfkenin şiddetini tam olarak hissetmesem da kitabı bitirince burukluk peşimi bırakmadı.
6 haftalık okyanus serüveninde , tıpkı okyanusun dalgaları gibi bu roman da bitmeyen tutkuyla yükselip alçalıyor. Klasik Joje Moyes eserlerinden bir solukta bitiyor.
Yaşam bize ne getirecek bilemeyiz ama bizden ne götüreceğine biz karar veririz. Herkesin yüreğinde taşıdığı değersizlik duygusuna çok güzel vurgu yapılmış.