Konuşmaların birinde aniden babalar ve çocukluk konusu açılıyor.Boğazımın düğümlendiğini sesimin İnceldiğini hissediyorum masanın üzerindeki su şişesinden uzun uzun içiyorum 
Birden bire yanınızdaki her zaman var olacağına inandığımız kişi ölümlülüğü ile ışıldamaya başlıyor saydam ve kırılgan hale geliyor hayatının ipliği sonbahar Güneşi’nde aniden görünür hale gelen örümcek ağları gibi parlıyor.
Gidenlere hep öyle gelir; bir şey unutmuşlar gibi.Oysa zaten bir şey unutmak için gider insan. Giderken bir şey unutmak sorun değil;insan çok daha büyük bir şeyi unutmak için gider.