Bundan bir önceki acını düşün.
Belkide çok acı çekiyordun.
Belki de kendinde o acıyı atlatacak gücü
göremiyordun. Zaman geçti ve iyileştin.
Şimdi belki de o acına üzüldüğün için
kendine gülüyorsun. Hayat böyledir.
Önce acıtır, sonra seni yaşattığı
acıya güldürür.
Papatya umuttur, değil mi dostum?
Seviyor sevmiyor yaparak canını
alırız o papatyanın ama yine de bize
umut verir. Can alırken umut almak
ne kadar yanlış!