Sultan karabıyık
@Kitapseverrr01
167 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Vatan Yahut Silistre, her bir cümlesinde yüreğimi içtenlikle ele geçiren bir eserdi. Kitabın sonlarına doğru o kadar şaşırdım ki. Aslında kötü sonla bitmesini beklerken mutlu sonla bitti, bu bakımdan da şaşırtıcıydı. Çok akıcı anlatımıyla ele alınan bu eserde Kırım Savaşı’nın yaşandığı yıllarda Zekiye ve İslam adında iki genç birbirlerine aşık olmuşlardır fakat bu aşk İslam Bey’in vatan sevgisinden ötürü yarım kalmış ve mahalledeki Sıtkı Bey öncülüğünde gönüllü gençler cepheye gitmiştir. Aşkından ayrılmak istemeyen Zekiye ise kılık değiştirerek gönüllü gençlerin arasına katılmıştır. Savaş sırasında yaralanan İslam Bey, Zekiye’nin kolları arasında iyileşmiştir. İşte o sırada İslam Bey, kılık değiştiren o kişinin Zekiye olduğunu anlamıştır. Bir zaman sonra karşıt güçlerin cephanesini patlatmaya giden Zekiye ve İslam Bey oradan sağ çıkmışlardır. Onları bekleyen Sıtkı Bey ise Zekiye’nin hayatı boyunca hiç görmediği babası olduğunu itiraf etmiştir. Hem aşıklar, hem vatan hem de baba- kız birbirlerine kavuşarak mutlu sonla bitmiştir.
Tolstoy’un onlarca değerli eserleri arasında var olan “İnsan neyle Yaşar?” adlı kitabı kişiye birçok ders vermektedir. Gerek ahlâki gerekse insanın varoluşunu sorgulamaya yönlendiren bu eserdeki hikayeler dört kısıma ayrılır;
1. Kısımda kitabın kendi adıyla nitelendirilen ‘İnsan Neyle Yaşar?’
2. Kısımda ‘üç Soru’ adında
3. Kısımda ‘Surat’ın Kahve Dükkanı’ ve
4. Kısımda ise ‘İnsana Ne Kadar Toprak Lazım’ adlı başlıklar yer alır.
Sahi insana ne kadar toprak lazım? Sığabileceği boyu kadar toprak yetmez mi?
Her hikayesinde birçok ders çıkarılacak bu eser bence okunmaya değer. Ha unutmadan;
“Tüm insanlar, kendi iyiliklerini düşünerek değil, içlerindeki sevgiyle yaşarlar.” ( Böylece birinci kısımdaki yanıtı da vermiş oldum. Diğer bölümleri de siz çıkarıverin:))
Keyifli Okumalar...
“Seyir eden misin, seyreden mi bu alemde?”1000Kitap
Kitap başlarda o kadar sıkıcı ve bunaltıcı ki daha kitabın sonuna gelmeden kitap hakkında kesin bir kanıya varıyor zihniniz. Ama okudukça sayfa ilerledikçe işler beklenmedik bir şekilde değişiyor. Dünya ve Türk Edebiyatı dışında okuduğum ilk kitap denilebilir , asla pişman değilim. Başlarda wattpad kitabı gibi gelse de sürükleyici bir anlatımı var. İnsanı sürükledikçe merak denizinde kendini buldurmaya çalışan bir kitap. Biz tek kişi miyiz, başkaları bizde mi yaşar yoksa biz kendimizi bilerek mi bulmak istemeyiz? İnsanın kendini gerçekleştirmesi ölçüsünde dünyaya ve hayata bakış açısının ne kadar değiştiğini kanıtlayan bu kitapta Mina isimli aşık ve güçsüz bir kadının nasıl oluyor da güçlü ve kendini gerçekleştiren bir birey olduğunu bu kitapta görüyoruz.
İyi okumalar:)
Canım Didem Madak...
Keşke şu an hayatta olsaydı yine o güzel kaleminden hayata dair gizlenen ve bariz ortada olan yaşantılara dair alelade ve düşünmeye mahkum bıraktığı şiirlerini bizlere sunsa.
Bir dönem hukuk fakültesini yarıda bıraktığı zamanlarda yazmış Ah’lar Ağacı’nı. Kitabın isminin yanı sıra en sevdiğim şiiridir Ah’lar Ağacı.
Şiirlerinde geçen her cümle yüreğe mıhlanıp kalıyor.
“Güçlü bir el silkeledi beni sonra
Sanırım Tanrı’nın eliydi.
Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.
Binlerce yeşil gözü olan zeytin ağacı gibi,
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,
Ah.. dedim sonra
Ah!”
Annesi ve babası gözleri önünde katledilmiş yusuf adında küçük bir çocuğun içinde bulunduğu dönemde başına gelenleri dramatik bir dille kalemine konu edinen Sabahattin Ali’nin muhteşem bir eseridir ,
