Ülkede her şey sayı ile algılanıyor. Kaç öğretmen atanacak, kaç öğrenci sınava girecek, kaç şehit verildi, kaç kişi COVID'den yaşamını yitirdi? Sayılar konuşmaya başlayınca öyküler nefes alamaz oluyor. Kaybediş, hayatına son vermek değildir; içteki ışığın sönmesi de bir kaybediştir. Adına eğitim dediğimiz araçla ne çok çocuğun yaşam sevincini çaldığımızın farkında değiliz. Ne vazık ki içindeki ışığı kaybedenlerin sayısını bilmiyoruz; belki de tam da sadece bu nedenle bu şekilde akan eğitim sisteminin fişini çekmemiz gerekiyor.
Başarısız olan çocuklar zorlanıyor, kaybetmek kolay değildir. Yeteri kadar çalışsalar bu sorunları yaşamazlar diye düşünürsek yanılırız. Bu sistemin yarattığı toplumsal travma, başarılı ya da başarısız çocuk ayırmıyor.
İvan İlyiç tam o sırada düştü ve ışığı gördü; evet, yaşadığı hayat yaşaması gereken hayat değildi ama yanlış hala düzeltilebilirdi sanki."
İvan İlyiç'in Ölümü, Lev Tolstoy