Çoğunlukla sigara tabakam boş, suratım sanki daha az önce sahne makyajımı temizlemişim gibi sabah rüzgarında yanarak, attığım her adımda başım zonklayarak, ayaklarımı sürüye sürüye eve dönerken ufacık zavallı mutluluğumu evire çevire inceler, şaşar, kendime acır, mutsuzluğa kapılır ve korkardım.
Karanfilin Meksikalı dilinde nasıl söylendiğini hatırladı. Karanfile Aşk Çivisi diyorlardı, kadife çiçeğine ise Ölüm Çivisi. Kelimenin kendisi de çivi gibiydi: claveles.