Y.K
@Kitaptozukasifi
Sınıf Öğretmeni/Psikoloji /Çocuk Gelişimi
ÇOMÜ/ Sınıf Öğr. - Çağ Üni./ Psikoloji- İ.Ü/ Çocuk Gelişimi
64 okur puanıŞubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·344 syf.·
3 günde okudu
·2024 34. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle kitaba tek kelimeyle bayıldım ve gözlerim dolarak okudum Biraz konusundan bahsedip, okurken hissettiklerime devam edeceğim
Kitap, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi işgali altındaki Fransa'da yaşayan iki kız kardeşin hikayesini etkileyici bir şekilde anlatmış. Savaşın ve işgalin yıkıcı etkilerini derinlemesine işleyerek, insan ruhunun direncini ve sevginin gücünü vurgulamış. Romanın merkezinde iki kız kardeş, Vianne ve Isabelle, yer alıyor. Vianne, sakin bir kasabada kocası cephedeyken küçük kızıyla hayatta kalma mücadelesi verirken, Isabelle ise direnişe katılarak tehlikeli bir yolculuğa atılıyor. Bu iki farklı kişiliğe sahip karakterler, savaşın zorluklarına ve acılarına farklı tepkiler verirler; Vianne daha temkinli ve korumacı bir rol üstlenirken, Isabelle cesur ve isyankar bir duruş sergiliyor. Bu karşıtlık, karakterlerin derinlikli ve çok boyutlu olarak sunulmasını sağlamış.
Kristin Hannah’ın akıcı ve duygusal anlatımı, kitabı sadece bir savaş hikayesi olmaktan çıkarıp, okuyucunun kalbine dokunan bir hikaye haline getirmiş. Yazar duygusal derinlikleri okuyucuya o kadar iyi aktarmış ki bazen nefes alamadığımı hissettim. Vianne ve Isabelle’in yaşadıkları, kendim yaşıyormuş gibi boğazımda bir düğüm oluşturdu. Hem tarihsel kurgu meraklılarını hem de duygusal derinlik arayan okuyucuları memnun edecek bir kitap Yazardan ilk okuduğum eserdi ve hemen diğer eserlerini de araştırmaya başladım Mutlaka okumanızı öneririm
Kitap, 20. yüzyılın başlarında Amerika'ya göç eden fotoğrafla eşlenmiş Japon gelinlerin hikayesini anlatıyor. Bu kadınlar, hiç tanımadıkları erkeklerle evlenmek üzere yola çıkıyorlar ve Amerika'ya vardıklarında kendilerini büyük bir hayal kırıklığı içerisinde buluyorlar. Beklentilerinin aksine, kocaları çoğunlukla düşük gelirli işler yapan, fakir ve zor şartlarda yaşayan erkeklerdir. Hiç de öyle fotoğrafta göründükleri gibi de değillerdir Kitap, Japon kadınların Amerika'daki zor hayatlarını, çocuk yetiştirme mücadelelerini ve Pearl Harbor saldırısının ardından yaşadıkları toplama kamplarını ele alıyor.
Yazarın ritmik ve tekrarlayan cümle yapısı, okuyucuyu bir tür meditasyona çeker gibi, hikayenin içine derinlemesine dahil ediyor. Anlatım tarzı, kitap boyunca süregiden bir hipnotik akış yaratmış. Tekrarlayan ritmik cümleler, kitabın nasıl aktığını bile anlamadan okumanızı sağlıyor. Yazar, bu hikayeyi anlatırken alışılmadık bir anlatım tarzı kullanıyor. Kitap, tüm kadınların birlikte konuştuğu bir “biz” diliyle yazılmış. Bu anlatım tarzı, okuyucuyu bu kadınların deneyimlerine daha derinden dahil edip, bireysel karakterlerden ziyade topluluğun genel deneyimine odaklanmasını sağlamış.
Bu tarzda yazılmış bir kitap daha önce hiç okumamıştım. Benim için farklı bir deneyim oldu. Ben kitabı beğendim ancak bu anlatım tarzından dolayı okurları ikiye bölecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okumayı düşünürseniz kitabın yazılış şeklini göz ardı etmemenizi öneririm
“Hikayeleri erkekler anlatır,” diyorum. (…) “Kadınlar hayatlarına devam eder. Bu bizim için bir gölge savaştı. Bittiğinde bizim için törenler düzenlenmedi, bize madalyalar verilmedi, adımız tarih kitaplarında geçmedi. Savaş sırasında yapmamız gerekeni yaptık ve bittiğinde parçaları bir araya getirip hayatımızı yeniden kurduk.”
