O günden sonra Derda, hücre-hücre öldü ve gün-gün yaşlandı.Çünki derdi korku değil,korkuyu beklemekti.Ve korkuyu beklemek, korkudan beterdi. Bir zamanlar, birinin yazdığı gibi.....
Fişekler arasında bazen bir tanesi patlar,ama gökyüzüne ulaşamazlardı.Annemin,ninemin,tanıdığım pek çok kişinin yaşantısını düşündüğüm zaman,aklıma hep bu görüntü gelir işte.Yukarı tırmanmaktansa yarı yolda patlayan ateşler.