Ailenin ilk çocuğu olarak, çabuk büyüttüler beni. Yetişkinlere has sorumluluklar dünyasına belkide gereğinden çok daha erken adım attım.Sanırım bu yüzden, hâlâ uzatmalı bir çocukluk yaşıyorum.
Sensizlik, senden binlerce kilometre uzakta olmak beni hiç rahatlatmıyor. Sana yakın olmamam ya da gerçekten istediğim şeyi elde edemeyeceğimi görmem kendimi iyi hissetmemi sağlamıyor. Geleceğim belirsiz, boş bir yol gibi.