Kubowski

Caddy ağaçlar gibi kokuyordu.
Sayfa 36 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okuyor
Roman
Reklam
Ben ağlamıyordum, ama tutamıyordum kendimi de. Ben ağlamıyordum, ama yer durmuyordu, ve ben ağlıyordum sonra.
Sayfa 20 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okuyor
Roman
Ah o andaki sesim! Nasıl tanıyordum bu sesi ve hıçkıran bütün vücudumu. Bütün ömrümde kaç defa rüyalarımdan kulaklarımda hep aynı gözyaşlarıyla ıslak bu sesle ve içimde bu korkunun ta kendisiyle uyanmıştım. Korku... Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? YILDIZLAR BİRBİRİYLE KONUŞABİLİR, İNSAN İNSANLA KONUŞAMAZ.
Sayfa 112 - Dergâh Yayınları·Kitabı okuyor
Roman
Hepimiz kendi masallarımızın kurbanıyız.
Sayfa 112 - Dergâh Yayınları·Kitabı okuyor
Roman
İnsanların saadet anlayışları da gariptir. Kitaplara bakarsanız, kendilerini dinlerseniz, insanoğlunun esas vasfı akıldır. Onun sayesinde diğer hayvanlardan ayrılır. Beylik sözüyle, hayata hükmeder. Fakat kendi hayatlarına teker teker bakarsanız bu yapıcı unsurun zerre kadar müdahalesini göremezsiniz. Bütün telakkileri, hususi bağlanışları hep bu aklın varlığını yalanlar.
Sayfa 82 - Dergâh Yayınları·Kitabı okuyor
Roman
Reklam