kübra türkmen
@KubraTurkmen
27 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap Şili 80lerin sonunda yaşanan işkence olaylarını enteresan bir dille anlatıyor. Yazarın edebi dili beni çok etkilemedi.Ama şöyle bir inancın var; farklı bir ülkenin yazarından kendi ülkesini anlatan bir kitap okuduğunuzda bunun bir çeşit o ülkeye seyahat olduğuna inanıyorum. Okurken de bunu hissedebiliyorum. Kitap kesinlikle Şili’ye seyahat etme hissi barındırıyor.
Okurken zihnimde dolaşan da en çok; ya bu kadar insanlık dışı işkenceyi, zorbalığı dünyanın bir ucundan diğer ucuna nasıl yaymayı başardınız? ilk kimin aklına geldi bunlar? diğerlerine nasıl haber verdi? zaten hapse tıktığın bir insandan daha ne istersin? Kafamda deli sorular. İnsan çok acayip. bütün o şefkati taşıyan,yeri gelince çevresine rahmet olan da insan, bu işkenceleri yapan da. Pişman olup gazeteye röportaj veren de.
Birinci Dünya Savaşı nda Almanlar en korkunç silahlarından
biri olan U-bot'ları, asla yüzeye çıkmadıkları için bombalanması güç denizaltıları, kullandılar. Sunucunun anlattığına göre, çok sayıda yıkıcı saldırının ardından İngiliz donanmasına ait gemilerden birinin mürettebatı ilginç bir yöntem buldu. Denizaltıları su yüzeyine çıkarıp saldırabilmek için kendi gemilerini zararsız bir yolcu gemisi kılığına sokacaklardı. Denizaltılar periskoplarından tehlike bulunmadığını görünce az sonra saldırıya uğrayacakları hayallerinden geçmeden yüzeye çıkacaklardı. Bu kandırma operasyonunu gerçekleştirmek için İngilizler'in savaş gemilerinde bulunmayan elzem bir unsura ihtiyaçları vardı: kadınlar. Böylece mürettebatın bir bölümünün kılık değiştirmesine karar verildi.
Kılık değiştiren denizciler arkadaşlarıyla kol kola, mutlu turist eşleri ya da deniz havası soluyarak sohbet eden hanım arkadaşlar rolü yaparak güvertede rahat rahat gezindiler. Bu çılgınca fikir sonuç verdi. Bir denizaltının periskopunun merceği görüntüye takıldı ve Alman mürettebat yüzeye çıkmanın tehlikeli olmadı-ğuna karar veriverdi. Programın sunucusunun dediğine göre, 15 Mart 1917'de İngiliz tuzak gemisi bu tuhaf yöntemi kullanarak batırılan ilk denizaltıya saldırdı.
“Göz göze gelmeye, görmeye vakti olmayanlar... Bir akşamüstünü bir kadınla bir park sırasında bölüşmeyi bilmeyenler...
Yaşadıkları yıllar boyunca bir kez olsun bir duygu uğruna utancı, rezilliği göze alamamış, hiçbir tehlikeye gözü kapalı atılmak yürekliliğini gösterememişlerdi. Hep sahip olduklarını yitirmekten korkmuşlardı. Aslında sahip oldukları nesneler de öyle tamah edilecek değerde değildi, ama onlarındı ya, bir kez sahip olmuşlar, mülklerine geçirmişlerdi ya, yeterdi.”
