Zararsız ve tokgözlü olduğum,ötekilere meydan okuyacak enerji ve patavatsızlıkta da olmadığım için dünyayı bulduğum halde bırakıyorum. Öç almak,her an uyanık olmayı ve sistemli bir zihni, pahalıya mal olan bir devamlılığı gerektirir;oysa bağışlamanın ve hoşgörünün ilgisizliği,saatleri hoş bir şekilde boş kılar.
"Aaaah, savaş" diye içini çekti Poyraz. "Aaaah savaş, seni icat eden görmesin cennet. Aaaah savaş. Şu yeryüzünde canlı koymadı kırdı geçirdi. Gökteki kuşu, yerdeki börtü böceği, sudaki balığı..."
Ama zaten yaşam da hüzünlü ve ciddi
Harika bir dünyaya getiriliyoruz. Birbirimizle karşılaşıyoruz,tanışıyoruz. Kısacık bir süre birlikte yaşıyoruz. Sonra birbirimizi yitirip tıpkı geldiğimiz gibi aniden ve açıklamasız şekilde ortadan yok oluyoruz.