Şiir kitaplarını severim ancak şiirleri sevmeyenlerin bile şiirlere aşık olabileceği türden bir kitaptı. Tanıştığıma memnun oldum Murathan Mungan. Özellikle "Yalnız Bir Opera" favorim oldu. Ayrılık ve ayrılık sonrası hissedilenler ancak bu kadar güzel ifade edilebilirdi.
"...yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya kendimizi hazırlar gibi
yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
ve kazanmış görünürken derinliğimizi Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde bir ânın, yalnızca bir ânın bütün bir hayatı kapladığı anlar Ο tiktaklar önemsiz kalır şimdi kadar
hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar
denemeseniz de, bilirsiniz hiç yakın olmamışsınızdır intihara."
Düşünmeden yaşıyoruz belki de ben düşünmeden yaşıyorumdur çoğu zaman... tüm bu kelimelerin şairaneliği ne kadar dokundu kalbime? Hem hissedilen iyi kötü şeylerin bu denli anlatılmasına kim hayranlık duymaz ki?
Son olarak her ne kadar "Yalnız Bir Opera" favorim olsa da kitap üç bölümden oluşuyor ve tüm şiirleri sahilde dalga seslerini dinlerken saçların dağılışı ile gelen huzur gibi. "Yaz Bitti" şiiri ile son buluyor. Yaz sonu gelen burukluk yaşanmış aşklar... okunmalı özetle şiir okunmalı özellikle Murathan Mungan ile tanışılmalı...