"Sakin ol! Nefretini zavallı başımdan çıkarmadan önce benu dinlemen için sana yalvarıyorum. Yeterince acı çekmedim mi ki, bir de sen mutsuzluğumu artırmaya çalışıyorsun? Yaşam, salt büyük acıların birikmesi olsa da benim için değerli ve onu savunacağım. Beni kendinden daha güçlü kıldığını anımsa; boyum seninkinden daha uzun, eklemlerim daha esnek. Fakat kendimi seninle karşı karşıya koymaya yeltenmeyeceğimBen senin yaratığınım ve eğer bana borçlu olduğun rolü yerine getirirsen asıl efendime ve kralıma karşı yumuşak, hatta uysal olacağım. Ah Frankenstein, başka herkese acıma duygusuyla yaklaşıp sadece adaletini ve hatta merhametinle şefkatini en çok hak eden beni çiğneyip geçme. Anımsa, ben senin yaratığınım; senin Adem'in olmalıydım, fakat ben aslında hiçbir kabahati olmadığı halde mutluluktan men ettiğin düşmüş meleğim. Mutluluk gördüğüm her yerden bir tek ben değişmez şekilde dışlanmışım. İyi kalpli ve usluydum, mutsuzluk beni bir şeytan yaptı. Beni mutlu kıl ki yeniden erdemli olayım.”
Sayfa 142 - Notos Kitap, Yeşim Seber (çevirmen)