Mihemed
@Kurd_1
Sokrates insanların gerçekte anladığı şeyin sınırlarını açığa çıkarmayı ve yaşamlarının temeli yaptıkları varsayımları sorgulamayı seviyordu. Herkesin ne kadar da az bildiğini fark etmesiyle son bulan diyalog, onun için bir başarıydı. Bir şeyi anlamadığın halde anladığını düşünmeye devam etmekten çok daha iyiydi.
Ne var ki sorduğu sorular jilet gibi keskindi. Basit görünüyorlardı, ama öyle değillerdi. Bunun bir örneği, Euthydemos'la diyaloguydu. Sokrates ona, aldatmanın ahlaksızlık sayılıp sayılamayacağını sorar. "Elbette sayılır," diye cevap verir Euthydemos. Apaçık ortada olduğunu düşünür. Sokrates ona şöyle sorar: Ya bir arkadaşın kendini çok kötü hissediyorsa ve kendini öldürebilecekse, sen de onun bıçağını çalarsan? Bu da aldatmak olmaz mı? Şüphesiz ki olur. Fakat böyle yapmak ahlaksızca değil de ahlaki değil midir? Her ne kadar aldatıcı bir edim olsa da kötü değil iyi bir şeydir. Eli kolu bağlanan Euthydemos, "evet" der. Zekice bir karşı örnek kullanan Sokrates, Euthydemos'un aldatıcı olanın ahlaksızca olduğu yönündeki genel yorumunun her durumda geçerli olmadığını göstermişti. Euthydemos bunu ilk kez fark ediyordu.
Alaya me
Ya têkoşînê
Sparî hewe ...
Dahatûya zarokan e, Lêneqişandî
Paçê wê ji dîbayê serbestiyê
Bratî, wekhevî û serbilindî
Ayatê pîroz in, ku lê kişandî.
Me ew ji dest nexist heta mirinê
Me serê we serbejêr nekir
Bi rûreşiya jihevketinê
Ev alaya ha
Sparî hewe.
Nekeve ha!
Nabe ku nîvcû bimîne destana me
Ji gulên curbecur baxçê dîtinê
Bêpar bimîne
Û Fikr û raman
Stewr bimînin ji rengên dinê