Ahlakçı ve biçimci bütün girişimler, başkasını değiştirmekte etkisiz kalır. Çünkü her şeyden önce, hiç kimse kendisine iyinin ve kötünün öğretildiği bir çocuk gibi davranılmasını sevmez.
“Şükretmek bencillik değildir”dedi ses. Aksine şükrederken diğerlerinin yarasını görür ve sadece kendinle meşgul olduğun zamanlar için utanırsın. Dünyanın senin ve yaranın etrafında dönmediğini anlarsın. Bencillik arıyorsan ben sana söyleyeyim bak asıl bencil olan depresyondur. Bencilcedir, çünkü sahibini ve yaşadıklarını evrenin merkezine koyar…
Başkasının derdi her derde devadır: Bakar bakar, benden kötüleri de var,deyip haline şükreder, kendi derdini unutursun…
El derdi insanın kendi derdini unutmak için edindiği zevktir.