Kübra Aybar

Ey kalabalığın kara yalnızlığı Yıldızlar taşlarla söyleşiyordu Sokak köpeklerinden öğreniyordum Sevgisizliğin açık yarasını Çakıl taşlarında kış denizleri Bedende yanıp bedende sönen Odalar dolusu hayal kandili...
Sayfa 9
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kim oluyor o yahu? Daha ne istiyor? Malı var mülkü var, her şeyi var şu hayatta. Allah mı olmak istiyor artık? Diyor ki, ben ne istersem yaparım, kimse ses etmeyecek, kimse karşı durmayacak. Gelen olursa açlıkla terbiye ederim. Gelen olursa nefes almasına müsaade etmem. Bu nedir yahu! Korka korka ölmeye mi geldik şu dünyaya!"
Sayfa 138
1000k
Zaman kesindir. Geri döndürülemez, tamir edilemez, her şeyden ve herkesten bağımsız halde sadece kendinde bir akışla dünyaya açar kendini.
Sayfa 147
Edebiyat
Güzel günler de bizi görecek mi?
Lakin hayat hiçbir zaman tekdüze akmaz. Kara gün kararıp durmaz.
Sayfa 126
1000k