Hatice Samsama
@Kvothex
Eyvallah. İyi değilim, fakat üzüntülü de değilim, bak gülüyorum; Ha-Ha.
Uçabilse bir sığınak bulabilecek
henüz kanatlanmamış korku içindeki yavru kuş gibi,
zavallı bir çocuk gibi,
kaçarak vardım ancak senin ellerine.
Reklam
Ben kütüphaneye çekildim çünkü çok mutsuzum ve yalnız kalmak istiyorum. Kitaplar avutmadı, bu yüzden masamı açtım, huzursuzluğumun sebebini detaylandırmaya çalışacağım. Bu kâğıt parçası, kalbimden taşanları kulağına fisıldadığım gizli bir arkadaş vazifesi görecek. Kederimi paylaşmayacak ama gülmeyecek de ve yakınımda durursa tekrar ortaya çıkmayabilir, bu yüzden şu anda amacıma uygun en iyi arkadaşım bu.
Ruth defterler ve kitaplarla çevrelenmiş olarak masanın başına oturmuş başını bile kaldırmadan bir şeyler yazıyordu.
Coşkun çalışma masasının başına oturur yeniden, yazmaya başlar. Arada bir masanın üzerinden bir kitap ya da bazı kâğıtlar alır, okur, başını sallar. Sıkıntıyla odanın duvarlarına bakar, aynaya gözleri takılır; kitabı okuyormuş gibi yapar, yan gözle de aynada kendini seyreder, suratını buruşturur.
Babama mektup
Bu bakımdan da istemediğim bir yerlere vardım, artık bütün dünyanın suratına çarpıp duruyorum kapıları.
Reklam