Zamanı öldürürken, arada bir «Gel!» dediğimiz hâlde gelmeyen fikirle, zaman bizi öldürmeye başlayınca «Git!» diğimiz halde gitmeyen fikir... İşte ruh sıhhati, bunların ikisi arasında olsa gerek... «Gel!» denince gelen ve «Git!» denince giden fikirlerin sahibi, Allaha şükretsin!..