...taa uzaklarda, uçsuz bucaksız, bulutsuz semada apaçık görünen, derinliklerinde tehlikeler gizlemeyen bir gökcismi gibi... ürkek bakışları sonunda bir tek yerde huzur buldu. Penceredeki küçük perdenin üst kısmındaki aralıktan görünen ay...
Geceleri açık pencerenin önünde oturup kendini terk edilmiş sanmak, kendini yetişkin insanlardan farklı hissetmek, başkalarını gülüşlerinden ve alaylı bakışlarından kuşkulanıp, kimse tarafından anlaşılmadığına inanmak, hiç kimseye kendini anatamamak ve kendisini anlayabilecek birine özlem duymak. İşte aşk bu olmalıydı!