Acı, korku ısdırap insanların üstünde iz bırakan şeylerdi. Hatta aşk, o aşırı işkence çektiren duygu bile insanı çehresinde belli belirsiz izler bırakırdı. Ama o hep olduğu gibi kalmıştı çekici,nedense yalnız bencil ve inatçı...
Onaylamıyoruz ama aynı zamanda göz yumuyoruz. İçimizde aşağılama uyandırıyor ama hayranlık da duyuyoruz. Tuhaf bir tiksinti ile ondan kaçıyoruz ama bir yandan da koruyoruz..
.... ayrıca gözleri muhteşemdi! Koyu, bazen tamamen siyah her zaman ışıltılı ve uzun siyah kirpiklerin arasına yerleşmiş gözler, dikkat çekici uysal büyüleyici gözlerdi ama bütün samimiyetlerine rağmen onlar da çekingen ve saklı bir şeyler vardı...