Çalıkuşu
@Laf_uguzaf
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Öğretmen
Lisans
Ankara
1994
400 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Puan vermedi·331 syf.··
Beğendi
·2021 15. kitabı
·113 günde okudu
·Okunma: 25 Aralık 2021 22:50
Kitap ütopik bir dünyayı yansıtıyor. Bilinmeyen bir ülkede bir adamın ansızın kör olması ve bununla devam eden körlük salgınını konu alıyor.
Genel olarak kaostan açlıktan Zorbalıktan ve pislikten bahsedilen bu kitapta çok kasvetli bir hava var. Kitabı okurken ilk başta çok güzel ve akıcıydı ancak kitabın sonlarına doğru betimlemeler fazlalaştı ve dili ağırlaştı.
Okurlara tavsiyem bir çırpıda bitirilmesi gereken bir kitap yoksa çok uzuyor sunumun mutlu bitmesine sevindim.
José Saramago
Kitabın dili o kadar güzeldi ki çok akıcı bir şekilde okunuyor. Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve tamamen yazarın ruhunu yansıtan bir kitap. Kitapta ana karakter bir çocuk ve kitapta çocuğun yaşadığı Buğdayla kasabasındaki abartılı olaylar konu alınıyor. İnsanların kabartma tozu yerine kabartma tozu kullandığı için olayları çok abartılı bir şekilde yaşadığı ve sadece ana karakter olan çocuğun gluten alerjisi olduğu için bu kabartma tozu kullanmadığı olaylardan etkilenmediğinden bahsediliyor.
Her şey çok güzel hoş ama yazar kitabın içerisinde Bazı cümleleri çok tekrar etmiş, tekrar etmiş buda insanı okurken yeter artık dedirtiyor. Genel anlamda beğendim. Hem büyüklerin hem de çocukların okuyabileceği tarzda bir kitap. 
Şermin Yaşar emeğine sağlık.
Kitap inanılmaz derecede çok sıkıcıydı. Kitap 3 farklı hikayeden oluşuyordu. İlk hikaye yerel ağız kullanılmıştı. İkinci hikayede inanılmaz sıkıldım. Üçüncü hikaye tam bir fiyaskoydu. Sübyancılıgı anlatıyordu. Okurken bile sinir krizi geçiresi geliyor insanın. 50 yaşında ki bir adam 12 yaşında küçük bir kız çocuğuna duyduğu aşktan bahsediliyor. Daha kan dondurucu bir olay bu aşktan kızın babasınında haberi var. Kesinlikle kimseye okumasını tavsiye etmiyorum.
Kitabı okurken gerçekten ürperdim. Hele kitapta yazılan bu vahşetin gerçekte de yaşanmış olma ihtimali bile beni kanımın donmasına sebeb oldu. Savaş yıllarında masum Türk halkının yaşadıkları, çektikleri çileler ve onlara yapılan işkenceler beni çok etkiledi.
Biz şuan bir çok şeyin kıymetini bilmeden günlerimizi devam ettiriyoruz ama tarihin bu kanlı yansıması insanı düşünmeye sevk ediyor. Kendi kendime diyorum ki iyi ki o savaş ortamında değilim. İyi ki o saf temiz masum kız olan Lale’nin yerinde değilim.
Kitabın dili ve üslubu sadeydi. 
Ömer Seyfettin çocuk hikayeleri ile daha çok tanıdığımız bir yazar. Ancak 
Beyaz Lale kesinlikle çocukların okuyabileceği bir tarz kitap değil.
Reklam