Kızılbey

Kızılbey
@Lala44
Ziyan olur sonunda ehline düşmeyen her şey
Şair
Aü/Paü
Şiirlerin hakları saklıdır.
87 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
İyiler
İyi olarak ölmeliyiz, iyi olarak yaşamalı İyi olarak savaşmalı, iyilerden olmalı İyiler kaybedebilir, iyiler vazgeçebilir Ama önemli olan iyi olmak değilmidir beni anlıyormusun yüce ay Karanlığı tek başına yaran koca ay En büyük iyi sensin biliyorum Yoksa gündüz vakti güneş olmak kolay Varyansın etmek istemem Kaybederken kaleleri umarsızca Eleştirmek istiyorum bizi Hemde ölürken birileri Bir dağ sırtını akın akın ele geçirmiş kötüler İyiler artık eskisi kadarda iyi değiller Veriyorlar neleri varsa, korkaklar! Savaş kötü diyorlar savaşmadan ölüyorlar İyiler bizim iyiler hergün bir daha, bir daha kaybediyorlar
Edebiyat
Reklam
Kırmızı bulutlar
Çizgiler uyruğu uykuya bağlı Ansızın bir kararı vermenin ağırlı Tütsülenmiş duygularımız bekliyor O küçük hayellerimiz her gece kapıyı çalıyor Bir masal değil bu, bir rüya değil Mehtap isimli iki çift göz Yaşayan duygularımıda öldürücem söz Zihnimdeki irticacı fikirler de ölsünler Ve hatta düşlerimin hepsi gömülsünler Anlıyorum ki soyutlanmış rüyalarda Isınmak istemek en büyük günah Bu günahlardan bizi kimsede kurtarmayacak Bütün şairler, soydaşlarım yitiyoruz Neden mutsuz olduğumuzuda biliyoruz Yok yok yok dilim varmıyor söylemeye Vals ı 3 hecede söyle 24 üncü gün anlıyorsun demek En kötü şey kırmızı bulutlarla rızkını yemek En kötü şey kırmızı bulutlarla Günlerini öldürmek...
Şiir
Yanlızlık bahçesi
Veyahut temsili 1 Öldüm dedikçe mısra mısra doğdum geceleri Birileri vardı sus derken susayan birileri Çöller, vahallar ve en güzeli rüyalar Oralarda yaşamak isterken buldum kendimi Çok üstadın kapısına köle olmuştum oysa ki Üstadlar onurlu, ketum üstadlar bir bilgi için ömür isterlerdi Rüyalar dedim rüyaların ilmini verin bana Uçsuz bucaksız hayellerde o farklı gezegenlerde İyiliğin savaşlar kazandığı hikayelerde Yaşamak işte, yaşamak keşke, dedim! Bana yabancı bir dil muamelesi yaptı üstadlar Kara bir tabloda ki son ışığa bakarken saatlerce Görmüyormusun dediler geceler saçlarımı yerken Aç, doyumsuz, geceler uykularımı meze yaparken En esmerleri anlarsın dedi hikayenin sonunu Anlamadım vallahi naraları semaları doldurdu Mahkemeler kuruldu fikrimi asmak için zikrim tutuldu Ve gözyaşsız ağıtlar memlekette dolaştı yıllarca Vebaya kapıldı anlarsın diyen kim varsa Bir pehlivan sen gezgin ol dedi bu onun son isteğiydi kara martı belirdi gökte Herkes alkış çaldı saatlerce Bilirmisin hikayeler neden ölür dedi en esmerleri Bilmem dedim sustum, kara martı kondu gögsüme Birlikte uçtuk millerce, sarısın tarlarlardan geçtik Kahverengi evler gördük, yaşadığımız çoğu şeye birlikte sövdük Dostum oldu kara martı, ve birgün hava onun için karardı
Edebiyat
"iyiler kaybetmez kaybedilir" derler Fakat yeterince kaybedilmiş iyide kaybetmiştir...
Edebiyat
Yorgun bile değilim
Akşamları buraya çok yağmur yağardı Ben mabedimde saklanır ağlardım Akşamları buraya çok yağmur yağardı Ben hayallerimde sakanır ağlardım Hiç kimse duymasın diye değil Ben kendimi belki bir gün duyarım diye Yıllar bir birinden intikam alırmış gibi Yollar hep aynı yanlızlığa çıkardı Bir gün birisi beni anlıcak gibi olurdu Akşama onun selası okunurdu Çok insan yaşamazdı uçurumları bol olan kalbimde Hergün bir insan düşerdi seviyorum diye diye Mavi bir gökyüzü, mavi bir çöl ortasında bir ağaç Nerde sanatçı, nerede o arzulanan sanat Hayat falan deme en büyük bahane bu işte Artık yorgun bile değilim sırtıma bağlı ellerim Dümdüz yürüdüm yol boyunca kimbilir ben nerdeyin artık yorgun bile değilim
Edebiyat
Reklam