O kadına, sabaha kadar kızmak istedim
Ama gelse , onu sabaha kadar severdim.
Doğmayan sabaha kadar.
Onu 30 şubata kadar severdim.
Ona demet demet hayaller verirdim.
En güzel düşleri onun için toplardım bahçelerden.
En güzel gülüşlerini çizerdim tablolarca.
Ne gündüz ne gece demeden güneşim derdim ona.
Her mevsim ayrı severdim mesela.
Onu son baharın son sıcak günü gibi severdim.
Ona kışın ilk yağan karı , kadar temiz bir sevgi ile,
Baharın o içi rahatlatan havası gibi hava olurdum.
Yaz aşkları kıskanırdı aşkımızı.
Ona 4 mevsim değil bir ömür verirdim .
Onu ondan daha çok severdim .
O ona yazılmış şiirleri okurdu, ben onun gözlerini.
Bir şerçe gözyaşının ciddiyetiyle severdim onu.
Ona gökyüzü tarlasından yıldızlar toplardım.
Yada kalbinden akan yaşların öperdim
Onlara kendi hazinem gibi sahip çıkardım
Sana ! ey sana, bunca doğan güneş.
Sensiz batan güneşe ile keder sanki kardeş.
Nedir ? seni böyle eşsiz kılan söyle.
Ne de güzel güldün beni öldürmede önce.
Boynun Bir gül gibi narin ve de ipince.
Günüm güzel geçer o gamzeni görünce.
Karşıda ki sıra sıra dağları vereyim sana.
Dünyanın en güzel yolarını sereyim sana.
Yeter sev beni, sen sev mavi papatya..
A.sevim